Categorie 6

Alhoewel ik me nog dagelijks vertwijfeld afvraag hoe we in godsnaam in deze mondiale massahysterie terecht zijn gekomen, probeer ik tegelijkertijd te berusten in ons lot: in lockdown op het prachtige Griekse eiland Samos. Er zíjn ergere plekken om vast te zitten en gelukkig bieden de strenge regels ook nog ontsnappingsmogelijkheden, zoals onze favoriete ‘categorie 6’: persoonlijke lichaamsbeweging en wandelen met huisdieren.

Lees verder Categorie 6

Lockdown

Als we maandagochtend om half 7 opstaan, is de Griekse lockdown net een half uur geleden ingegaan. Vanaf nu moeten we een verklaring bij ons hebben om op straat te mogen zijn. Jackie uitlaten doe ik nog snel even illegaal. Onder de koffie zoeken we uit hoe dat dan precies werkt. Als ik de verklaring lees die erbij hoort, waan ik me in een scene uit Orwell’s beroemde boek ‘1984’.

Lees verder Lockdown

Wezenloos

Misschien komt er oorlog met de Turken, fluistert de Griekse visser. We zitten te borrelen met onze buren, Ruud en Annette, en Yannis is ook aangeschoven. Soms vliegen er Turkse straaljagers over Samos. Soms zien we Griekse militairen. Erdogan heeft de grenzen geopend voor vluchtelingen, die naar Europa willen. De situatie rond de kampen op Lesbos en Chios escaleert vrijwel direct. Ook op Samos is het onrustig. Het is verboden om hier nog te varen. We zitten vast in wat een oorlogsgebied lijkt te zijn, maar we merken er hier weinig van. Soms een stille getuige op het strand: een verfomfaaid zwemvest. Leeg. Wezenloos.

Lees verder Wezenloos

Bang

Ik lig al een tijdje wakker. Nachtmerries verzieken mijn slaap. Ik heb het warm en lig te woelen. In mijn droom ben ik Captain Jack kwijt en loop ik eindeloos naar hem te roepen. Dan schrik ik wakker van een knal. Jack ook. Hij is bang en kruipt zo ver mogelijk onder ons bed weg. Ik heb een onbestemd voorgevoel. Het zou nu hard moeten waaien, maar in plaats daarvan is het bladstil. Met ingehouden adem lig ik in bed. Het is half drie ’s nachts. Ineens doorbreken de voorspelde storm en regen de onheilspellende stilte ervóór. Een snoeiharde valwind drukt Coco zo scheef dat haar stootrand met een klap over de stootwillen heen tegen de betonnen kade wordt gedrukt. In de kajuit vallen dingen om. ‘Ik ben bang’, zeg ik tegen Ron. ‘Ik ook’, zegt hij terug.

Lees verder Bang

Kees

Varend maak je vrienden. Je legt je huis steeds ergens anders aan en ontmoet nieuwe mensen. Soms leidend tot vriendschap voor het leven, soms kort en vluchtig, maar altijd bijzonder. Varend neem je óók elke keer weer afscheid. Je zegt je kersverse vrienden en bekenden gedag en weet niet of je ze ooit weer zult zien. Net als met Kees.

Lees verder Kees

Reisstress 6

‘Tja mevrouw, er staat ‘security’ achter uw naam’, verklaart de vriendelijke Transavia juffrouw bij de incheckbalie de reden waarom ik niet online kon inchecken en trouwens ook nu bij haar aan de balie niet direct. ‘Is er misschien op een eerdere vlucht iets gebeurd?’ Ik reageer zo blond mogelijk en overtuig haar. Ze gaat uit van een persoonsverwisseling. Intussen stel ik me bij een ‘securityrisico’ iets anders voor dan een bang hondje dat niet in een afgesloten tas onder een vliegtuigstoel is te krijgen, zoals ons op de eerste vlucht met Captain Jack overkwam (zie onze eerste Reisstress blog).

Lees verder Reisstress 6

Reisstress 5

‘No tickets available’, zegt de mevrouw over de Nightjet van het Oostenrijkse spoor, die ons van Bologna naar München moet brengen. Dat is een flinke tegenvaller zo laat op de avond. Als ik het op internet nakijk, krijg ik hetzelfde te zien. Maar we kunnen het volgens de dame in de trein zelf nog vragen, want vaak zijn er toch nog plekken over. Het boekingssysteem is alleen niet in staat om de plekken 100% op te vullen. Tot zover het succes van de moderne digitale systemen.

Lees verder Reisstress 5