Vertrouwen

Een ongeluk komt zelden alleen. Na onze perikelen met het hekanker in Kilada, breekt bij ons vertrek uit de ankerbaai van Vivari het boeganker spontaan van de ketting. Gelukkig gebeurt het pas als het anker helemaal binnen is. Zodra de stok van het anker op de boegspriet slaat, valt de verbindingswartel in onderdelen uit elkaar. Ik slaak een kreet van verbijstering en dank onze beschermengel, wie het ook mag zijn. Als dit eerder was gebeurd, waren we misschien met z’n allen slapend op de rotsen geëindigd.

Lees verder Vertrouwen
Advertenties

Angsthazen

‘Scaredy-cats’ noemen Amerikaanse bootvrienden ons gekscherend, als we ze vertellen van onze twijfels over het varen op de Egeïsche Zee. Angsthazen dus. Volgens hen valt het allemaal wel mee. Adriaan van zeiljacht de ‘Bataaf’ spreekt er met meer ontzag over. Teveel wind, zegt hij en hij vertelt over de zeiler uit Aken die er tot twee keer toe in blinde angst zijn schip verliet en nu geen verzekering meer kan krijgen.

Lees verder Angsthazen

Verhit

Met een donkerrood aangelopen hoofd beent de vrouw over de kade langs onze Coco naar haar boot verderop. Het zweet parelt over haar gezicht. Ze sleurt een steekkarretje met twee jerrycans diesel achter zich aan, maar lijkt zélf het meeste explosiegevaar op te leveren. Haar man volgt op veilige afstand met de derde jerrycan bungelend aan z’n arm. Hij ziet er ook verhit uit, maar kijkt berustend. Blijkbaar is de benzinepomp in Itea toch iets verder lopen dan hun relatie bij veertig graden Celsius verdraagt.

Lees verder Verhit

Should I stay or…?

Het is een terugkerend dilemma zolang we onderweg zijn: ‘should I stay or should I go?’ De eerste anderhalf jaar van onze reis is het vrij duidelijk: als het weer het toestaat, gaan we. We zijn immers onderweg naar Griekenland. Daarna zijn we nóg een tijdje onderweg: naar een veilige winterhaven, een nieuwe boot, stalling voor de oude boot etc. Inmiddels hebben we geen reisdoel meer, dus we zijn vrij om te kiezen: blijven of gaan. En dat blijkt soms nog een best lastige keuze.

Lees verder Should I stay or…?

Naar de dokter

Zaterdagnacht word ik wakker van een stekende pijn in mijn scheenbeen. De pijn is zo hevig dat ik er niet meer van kan slapen. Jackie is vrolijk als altijd als ik om zes uur maar vast opsta en we lopen ons vaste ochtendrondje.

Lees verder Naar de dokter

A day at the office

Als ik om half acht wakker word, is alles nog stil. Een kwartiertje later stap ik m’n bed uit, doe m’n lenzen in, wat kleren aan en stap samen met Jack in de bijboot. We liggen voor anker in de baai bij Mesolonghi en ik vaar met ons antieke tweetakt buitenboordmotortje naar de kant. Terwijl ik de bijboot aan een steiger in de jachthaven vastleg, herken ik het typische snuivende geluid van een zeeschildpad vlak naast ons in het water.

Lees verder A day at the office

Jack & Jack

Net als we de boot afstappen om naar de Filoxenia Pool Bar te lopen, staat Stuart met kleine Jack voor onze neus. Bij dit eerste weerzien sinds een half jaar lopen de broers op z’n zachtst gezegd niet over van enthousiasme. Ze snuffelen even aan elkaar en lijken daarna meer aandacht te hebben voor ons en hun omgeving. Ik had me er toch iets anders bij voorgesteld, iets met meer violen zeg maar. Ze hebben tenslotte ruim zes jaar samengeleefd bij hun eerste bazinnetje.

Lees verder Jack & Jack