Reisstress 6

‘Tja mevrouw, er staat ‘security’ achter uw naam’, verklaart de vriendelijke Transavia juffrouw bij de incheckbalie de reden waarom ik niet online kon inchecken en trouwens ook nu bij haar aan de balie niet direct. ‘Is er misschien op een eerdere vlucht iets gebeurd?’ Ik reageer zo blond mogelijk en overtuig haar. Ze gaat uit van een persoonsverwisseling. Intussen stel ik me bij een ‘securityrisico’ iets anders voor dan een bang hondje dat niet in een afgesloten tas onder een vliegtuigstoel is te krijgen, zoals ons op de eerste vlucht met Captain Jack overkwam (zie onze eerste Reisstress blog).

Lees verder Reisstress 6

Reisstress 5

‘No tickets available’, zegt de mevrouw over de Nightjet van het Oostenrijkse spoor, die ons van Bologna naar München moet brengen. Dat is een flinke tegenvaller zo laat op de avond. Als ik het op internet nakijk, krijg ik hetzelfde te zien. Maar we kunnen het volgens de dame in de trein zelf nog vragen, want vaak zijn er toch nog plekken over. Het boekingssysteem is alleen niet in staat om de plekken 100% op te vullen. Tot zover het succes van de moderne digitale systemen.

Lees verder Reisstress 5

Reisstress 4

Vol goede moed beginnen we op zondagavond aan onze nieuwe reisuitdaging: met veerboot en trein van het Griekse Leros naar het Hollandse Heesch reizen. Vorig jaar hebben we al vastgesteld dat het reizen naar Griekenland zonder vliegtuig op z’n zachtst gezegd een uitdaging is. Het kostte ons toen maar liefst zes dagen (zie Reisstress 2 en Reisstress 3). Dit keer hopen we het in drie dagen te redden.

Lees verder Reisstress 4

Plan B

Het is weer eens zover: plan B treedt in werking. Zo enthousiast als we waren over ons tijdelijke winterverblijf op Kasos, zo zenuwachtig houden we nu het weerbericht in de gaten om te kijken wanneer we er weer weg kunnen komen. Wanneer leren we het nou eens: zeg nooit wat je gaat doen, want het loopt toch altijd anders.

Lees verder Plan B

Een warm onthaal

Een licht gevoel van zeeziekte maakt zich van me meester als we motorzeilend, net te hoog aan de wind, uit de baai bij Sitia proberen weg te komen. Het is voor het eerst sinds ons vertrek inmiddels zo’n 2,5 jaar geleden. Niemand is voor altijd gevrijwaard van zeeziekte, heb ik ooit gelezen. Nog zo’n 3 uur tot we de kaap gerond hebben en af kunnen vallen richting Kasos. Als we dat volhouden en de wind niet teveel tegen blijft staan, komt de rest ook goed, zo praten we onszelf moed in.

Lees verder Een warm onthaal

Captain’s corner

Een hondenleven, kent u die uitdrukking? Nou, dat is precies wat ik hier aan boord heb. Ze noemen me weliswaar Captain Jack, maar ik heb hier geen donder te zeggen. Je reinste muiterij is het. Een beetje mooie sier maken met een asielhondje. Maar ik zal jullie vertellen hoe het er hier echt aan toe gaat. Als ze even niet opletten tenminste. In mijn eigen Captain’s corner.

Lees verder Captain’s corner