Sammie van Samos

Onze Franse buurman Marcel verklaart ons voor gek en eerlijk gezegd twijfel ik zelf ook wel eens aan onze verstandelijke vermogens. Een kruising Jack Russell pup van zo’n 8 weken oud adopteren, gaat je immers niet in de koude kleren zitten. Sinds een week is het gedaan met de rust aan boord van Coco. En dat allemaal dankzij onze nieuwe matroos Sammie. Sammie van Samos.

Lees verder Sammie van Samos

Normaal

De Griekse taverna’s mogen weer open, wij mogen weer varen en langzaam maar zeker opent Griekenland haar grenzen weer voor toeristen. Terug naar normaal dus. Of toch niet helemaal?

Lees verder Normaal

Vreemdelingen

De eerste versoepelingen van de Griekse lockdown zijn alweer meer dan een week oud. Na zes weken van SMS-berichtjes sturen, mogen we weer ‘gewoon’ naar buiten. ‘Stay home’ is veranderd in ‘stay safe’: handen wassen, afstand houden en mondmasker dragen. Van een paar oude dekbedovertrekken maak ik er voor Ron en mij elk ééntje. Ze zijn op de meeste plekken niet verplicht, maar sterk aanbevolen. We kijken wel wat de Grieken doen en passen ons gedrag daarop aan.

Lees verder Vreemdelingen

Bang

Ik lig al een tijdje wakker. Nachtmerries verzieken mijn slaap. Ik heb het warm en lig te woelen. In mijn droom ben ik Captain Jack kwijt en loop ik eindeloos naar hem te roepen. Dan schrik ik wakker van een knal. Jack ook. Hij is bang en kruipt zo ver mogelijk onder ons bed weg. Ik heb een onbestemd voorgevoel. Het zou nu hard moeten waaien, maar in plaats daarvan is het bladstil. Met ingehouden adem lig ik in bed. Het is half drie ’s nachts. Ineens doorbreken de voorspelde storm en regen de onheilspellende stilte ervóór. Een snoeiharde valwind drukt Coco zo scheef dat haar stootrand met een klap over de stootwillen heen tegen de betonnen kade wordt gedrukt. In de kajuit vallen dingen om. ‘Ik ben bang’, zeg ik tegen Ron. ‘Ik ook’, zegt hij terug.

Lees verder Bang

Reisstress 6

‘Tja mevrouw, er staat ‘security’ achter uw naam’, verklaart de vriendelijke Transavia juffrouw bij de incheckbalie de reden waarom ik niet online kon inchecken en trouwens ook nu bij haar aan de balie niet direct. ‘Is er misschien op een eerdere vlucht iets gebeurd?’ Ik reageer zo blond mogelijk en overtuig haar. Ze gaat uit van een persoonsverwisseling. Intussen stel ik me bij een ‘securityrisico’ iets anders voor dan een bang hondje dat niet in een afgesloten tas onder een vliegtuigstoel is te krijgen, zoals ons op de eerste vlucht met Captain Jack overkwam (zie onze eerste Reisstress blog).

Lees verder Reisstress 6

Een warm onthaal

Een licht gevoel van zeeziekte maakt zich van me meester als we motorzeilend, net te hoog aan de wind, uit de baai bij Sitia proberen weg te komen. Het is voor het eerst sinds ons vertrek inmiddels zo’n 2,5 jaar geleden. Niemand is voor altijd gevrijwaard van zeeziekte, heb ik ooit gelezen. Nog zo’n 3 uur tot we de kaap gerond hebben en af kunnen vallen richting Kasos. Als we dat volhouden en de wind niet teveel tegen blijft staan, komt de rest ook goed, zo praten we onszelf moed in.

Lees verder Een warm onthaal

Should I stay or…?

Het is een terugkerend dilemma zolang we onderweg zijn: ‘should I stay or should I go?’ De eerste anderhalf jaar van onze reis is het vrij duidelijk: als het weer het toestaat, gaan we. We zijn immers onderweg naar Griekenland. Daarna zijn we nóg een tijdje onderweg: naar een veilige winterhaven, een nieuwe boot, stalling voor de oude boot etc. Inmiddels hebben we geen reisdoel meer, dus we zijn vrij om te kiezen: blijven of gaan. En dat blijkt soms nog een best lastige keuze.

Lees verder Should I stay or…?

Familiebezoek

Van je familie moet je het hebben, zeggen ze. En omdat Ron bijna jarig is, en zestig wordt, komen ze op visite. Met z’n vieren maar liefst: z’n zus Moniek, haar twee dochters, Sophie en Cleo, en de vriend van Cleo, Otto. Het is een flitsbezoek: zaterdagochtend komen ze aan en zondagavond vliegen ze weer terug. Maar soms is er weinig tijd nodig om veel mee te maken.

Lees verder Familiebezoek

Vuurdoop

Nadat we Janna veilig gestald hebben op Corfu, denken we rustig terug te varen via een idyllische ankerbaaienroute. Het hoogseizoen is nog niet begonnen, dus ook op Paxos zou het nog redelijk rustig moeten zijn. Het weer gooit echter roet in het eten. Als we één nachtje in Syvota hebben liggen deinen, besluiten we om een veilige haven op te zoeken om de voorspelde elkaar opvolgende stormen uit alle vier de windrichtingen rustig uit te kunnen zitten. En waar kan dat beter dan in het ons zo vertrouwde Koronisia?

Lees verder Vuurdoop

Afscheid

Als we terugkomen van ons ochtendrondje stopt Jack bij de Crabber. We wonen al drie weken op onze nieuwe boot, maar Janna blijft zijn thuis. Niet dat hij het niet naar zijn zin heeft op Coco, hij krijgt Janna alleen nog niet helemaal uit zijn systeem. Net als wij.

Lees verder Afscheid