Reisstress (2)

“En hoe wilt u dan naar Griekenland?” vraagt de mevrouw van de klantenservice. “Uhh, met de trein…”, antwoord ik licht verbouwereerd. “Ik spreek toch met NS International?” Maar de mevrouw wil graag van mij weten via welke route ik dan van Nederland naar Griekenland wil reizen. En nee, zij kan zo niet zien welke routes er zijn. Dat moeten we zelf uitzoeken. En zo begint ons treinavontuur met een speurtocht op het internet.

Lees verder Reisstress (2)

Advertenties

Kak! Het blijft behelpen (2)

“Ha lekker, morgenochtend weer in een zakje poepen”, verzucht Ron. We zijn onderweg naar de bakker en groenteboer in Preveza om voorraad in te slaan voor een bezoekje aan onze vrienden in Koronisia. “Shit, das waar ook”. Bijna bedenk ik me, maar natuurlijk gaan we lekker toch. Na een maand in Preveza Marina, voorzien van alle sanitaire gemakken, wordt het wat dat betreft weer even behelpen.

Lees verder Kak! Het blijft behelpen (2)

Reisstress

Als je altijd onderweg bent, is reizen gesneden koek, toch? Maar onderweg zijn met een Cornish Crabber is toch echt iets anders dan in één dag met bus, trein en vliegtuig van Preveza naar Nederland reizen. Lang voor de dag van vertrek begint het al. Reisstress! Vooral bij mij dan. Ron heeft er geen last van, zegt hij. Hij is alleen wat nukkiger.

Lees verder Reisstress

Leef!

‘Yolo’ roepen ze nu. ‘Live fast, die young’, riepen wij vroeger. Zonder ook maar het flauwste benul te hebben van wat dat eigenlijk precies betekende. De dood was immers iets voor oude mensen, iets dat oneindig ver weg was en ons in elk geval niet kon overkomen. De dood leek meer een theoretische kwestie. Net als ziekte en gebrek. Helaas heb ik al snel anders geleerd.

Lees verder Leef!

Gypseas

Downsizen, ontspullen, ontploeteren, consuminderen, antimaterialisme, uit je comfortzone, sober, eenvoudig en simpel leven, ervaringen in plaats van bezittingen, nu leven in plaats van straks. ‘Ik vertrek’, maar dan zonder de Bed & Breakfast. Of ‘vertrekkers’, maar dan zonder de Atlantische oversteek. En zonder het terugkeren. Een greep uit onze gedachten als we april 2017 al onze zekerheden opgeven en op onze 24 voets Cornish Crabber gaan leven.

Lees verder Gypseas

De ballen van Jack

Ze moeten eraf, standaardprocedure. De dierenopvang, waar we Jack begin oktober ophalen, zegt het. En ook de dierenarts in Argostoli, die later die dag zijn vaccinaties verzorgt. We zeggen ja. Natuurlijk. Want zo hoort het. Vanwege de vaccinaties moeten we er alleen nog drie weken mee wachten. Zodra we een maand later in Preveza aankomen, maken we dus een afspraak bij de dierenarts. Maar gelukkig voor Jack loopt alles weer anders dan gepland.

Lees verder De ballen van Jack

Met pijn in het hart

Af en toe waan je je hier eventjes op Schiermonnikoog. En dan heb ik het niet alleen over de Frya van Schier, die even verderop aan de steiger ligt. Het kwelderachtige gebied straalt een enorme schoonheid en rust uit en er scharrelen veel bijzondere vogels op de zandbanken. Er groeit zeekraal, inmiddels paars verkleurd, en lamsoor. De mensen zijn vriendelijk en de rust wordt slechts nu en dan verstoord door een blaf- en huilconcert van de straathonden of de knetterende ééncilindermotor van een vissersbootje.

Lees verder Met pijn in het hart