Vuurdoop

Nadat we Janna veilig gestald hebben op Corfu, denken we rustig terug te varen via een idyllische ankerbaaienroute. Het hoogseizoen is nog niet begonnen, dus ook op Paxos zou het nog redelijk rustig moeten zijn. Het weer gooit echter roet in het eten. Als we één nachtje in Syvota hebben liggen deinen, besluiten we om een veilige haven op te zoeken om de voorspelde elkaar opvolgende stormen uit alle vier de windrichtingen rustig uit te kunnen zitten. En waar kan dat beter dan in het ons zo vertrouwde Koronisia?

Lees verder Vuurdoop

Advertenties

Kan ’t zelf wel!

Volgens mijn ouders was het de eerste volledige zin die ik uitsprak en daarna ook nog vaak zou herhalen: ‘kan ’t zelf wel!’ Om maar vooral duidelijk te maken dat ik hun hulp niet nodig had. Dat laatste was natuurlijk niet helemaal waar, maar het geeft wel aan wat mijn streven was: zelfstandigheid en vrijheid in combinatie met een flinke dosis eigenwijsheid. En dat is er met de jaren niet minder op geworden.

Lees verder Kan ’t zelf wel!

Zondag in het dorp

Al weken zoemt het rond in Koronisia: ze komen op TV. Onze vrienden, Alida en Auwert van de Frya, zijn gevraagd nog wat langer te blijven. Het programma zou gaan over toerisme en daarvan was hier niet zoveel te merken de afgelopen maanden. Zíj waren er wel steeds, al zijn ze misschien iets teveel ingeburgerd om nog als toerist aangemerkt te kunnen worden. Reizigers eerder. Op Facebook maakt iemand zich zorgen dat met de komst van de TV het paradijs in Koronisia definitief verstoord zal worden.

Lees verder Zondag in het dorp

Reisstress (3)

Het is kwart over zeven. Buiten is het al licht. We worden wakker in onze luxe hotelkamer in het Regent Club Hotel in Nis. De lokale Nescafé, die klaarligt op onze kamer, is mierzoet en ondrinkbaar. Na het douchen gaan we eerst naar de receptiedame om met haar hulp het vervolg van onze reis uit te zoeken. Naar Macedonië gaan alleen bussen en daar mag Jack niet in. Dan maar richting Bulgarije met de trein. Dat kan wel. In stukjes. Eerst naar de grens in Dimitrovgrad en dan overstappen voor Sofia. Een niet al te grote afstand waar we toch zo’n acht uur over gaan doen. Dat is weer even slikken. Als ik de dame vraag hoe zij zelf naar Griekenland reizen, antwoordt ze: meestal in de zomer.

Lees verder Reisstress (3)

Reisstress (2)

“En hoe wilt u dan naar Griekenland?” vraagt de mevrouw van de klantenservice. “Uhh, met de trein…”, antwoord ik licht verbouwereerd. “Ik spreek toch met NS International?” Maar de mevrouw wil graag van mij weten via welke route ik dan van Nederland naar Griekenland wil reizen. En nee, zij kan zo niet zien welke routes er zijn. Dat moeten we zelf uitzoeken. En zo begint ons treinavontuur met een speurtocht op het internet.

Lees verder Reisstress (2)