Een warm onthaal

Een licht gevoel van zeeziekte maakt zich van me meester als we motorzeilend, net te hoog aan de wind, uit de baai bij Sitia proberen weg te komen. Het is voor het eerst sinds ons vertrek inmiddels zo’n 2,5 jaar geleden. Niemand is voor altijd gevrijwaard van zeeziekte, heb ik ooit gelezen. Nog zo’n 3 uur tot we de kaap gerond hebben en af kunnen vallen richting Kasos. Als we dat volhouden en de wind niet teveel tegen blijft staan, komt de rest ook goed, zo praten we onszelf moed in.

Lees verder Een warm onthaal

Captain’s corner

Een hondenleven, kent u die uitdrukking? Nou, dat is precies wat ik hier aan boord heb. Ze noemen me weliswaar Captain Jack, maar ik heb hier geen donder te zeggen. Je reinste muiterij is het. Een beetje mooie sier maken met een asielhondje. Maar ik zal jullie vertellen hoe het er hier echt aan toe gaat. Als ze even niet opletten tenminste. In mijn eigen Captain’s corner.

Lees verder Captain’s corner

Jack & Jack

Net als we de boot afstappen om naar de Filoxenia Pool Bar te lopen, staat Stuart met kleine Jack voor onze neus. Bij dit eerste weerzien sinds een half jaar lopen de broers op z’n zachtst gezegd niet over van enthousiasme. Ze snuffelen even aan elkaar en lijken daarna meer aandacht te hebben voor ons en hun omgeving. Ik had me er toch iets anders bij voorgesteld, iets met meer violen zeg maar. Ze hebben tenslotte ruim zes jaar samengeleefd bij hun eerste bazinnetje.

Lees verder Jack & Jack

Terug naar Kefalonia

Tegen wind en golven in varen, is altijd een slecht idee, maar soms is er toch iets dat je die kant op trekt. In dit geval is het de broer van Captain Jack. Hij zat ook in het asiel in Argostoli en woont sinds een half jaar bij Stuart en Allison op Kefalonia. Via Facebook hebben we afgesproken om de broers weer een keer samen te brengen. Dat blijkt weer eens makkelijker gezegd dan gedaan.

Lees verder Terug naar Kefalonia

Familiebezoek

Van je familie moet je het hebben, zeggen ze. En omdat Ron bijna jarig is, en zestig wordt, komen ze op visite. Met z’n vieren maar liefst: z’n zus Moniek, haar twee dochters, Sophie en Cleo, en de vriend van Cleo, Otto. Het is een flitsbezoek: zaterdagochtend komen ze aan en zondagavond vliegen ze weer terug. Maar soms is er weinig tijd nodig om veel mee te maken.

Lees verder Familiebezoek

Lang leve Jackie!

Uitslapen doen we niet meer. Captain Jack houdt er een strak regime op na. Om zes uur ’s ochtends stuur ik hem nog even terug naar bed: ‘Slapen Jack, slapen…’, maar om half zeven is het echt gedaan. Met de nagels van zijn voorpoten krast hij over de kastdeur naast het bed en staand op zijn achterpoten kijkt hij ons reikhalzend aan. Tijd om op te staan. De Captain wenst aan zijn ochtendronde te beginnen.

Lees verder Lang leve Jackie!