Naar de dokter

Zaterdagnacht word ik wakker van een stekende pijn in mijn scheenbeen. De pijn is zo hevig dat ik er niet meer van kan slapen. Jackie is vrolijk als altijd als ik om zes uur maar vast opsta en we lopen ons vaste ochtendrondje.

Lees verder Naar de dokter

Advertenties

Familiebezoek

Van je familie moet je het hebben, zeggen ze. En omdat Ron bijna jarig is, en zestig wordt, komen ze op visite. Met z’n vieren maar liefst: z’n zus Moniek, haar twee dochters, Sophie en Cleo, en de vriend van Cleo, Otto. Het is een flitsbezoek: zaterdagochtend komen ze aan en zondagavond vliegen ze weer terug. Maar soms is er weinig tijd nodig om veel mee te maken.

Lees verder Familiebezoek

Kan ’t zelf wel!

Volgens mijn ouders was het de eerste volledige zin die ik uitsprak en daarna ook nog vaak zou herhalen: ‘kan ’t zelf wel!’ Om maar vooral duidelijk te maken dat ik hun hulp niet nodig had. Dat laatste was natuurlijk niet helemaal waar, maar het geeft wel aan wat mijn streven was: zelfstandigheid en vrijheid in combinatie met een flinke dosis eigenwijsheid. En dat is er met de jaren niet minder op geworden.

Lees verder Kan ’t zelf wel!

Zondag in het dorp

Al weken zoemt het rond in Koronisia: ze komen op TV. Onze vrienden, Alida en Auwert van de Frya, zijn gevraagd nog wat langer te blijven. Het programma zou gaan over toerisme en daarvan was hier niet zoveel te merken de afgelopen maanden. Zíj waren er wel steeds, al zijn ze misschien iets teveel ingeburgerd om nog als toerist aangemerkt te kunnen worden. Reizigers eerder. Op Facebook maakt iemand zich zorgen dat met de komst van de TV het paradijs in Koronisia definitief verstoord zal worden.

Lees verder Zondag in het dorp

Afscheid

Als we terugkomen van ons ochtendrondje stopt Jack bij de Crabber. We wonen al drie weken op onze nieuwe boot, maar Janna blijft zijn thuis. Niet dat hij het niet naar zijn zin heeft op Coco, hij krijgt Janna alleen nog niet helemaal uit zijn systeem. Net als wij.

Lees verder Afscheid

People of Preveza

‘Spanakopita?’ vraagt de vrouw van de bakker me vriendelijk en ze kijkt me verwachtingsvol aan. ‘Uh nee’, stamel ik, want ik had net bedacht vandaag alleen brood te nemen. Ik heb direct spijt, maar maak het de volgende dag weer goed door met een knipoog ‘dio spanakopita’ (twee punten spinazietaart) te bestellen. Met een dikke grijns als dank.

Lees verder People of Preveza