Home is where the heart is

Hier zijn de bomen nog groen. De overgebleven oranje en gele citrusvruchten steken er scherp tegen af in het felle zonlicht. Onze bus rijdt Preveza in en stopt bij het Ktel-busstation naast de grote begraafplaats. Het is nog een half uurtje lopen naar de jachthaven. Onderweg halen we wat boodschappen bij de Polismarket: tomaten, feta, olijven, mandarijnen. Alles dat hier beter smaakt dan in Nederland. Vreemd hoe je gevoel van thuis zich zo snel over de aardbol kan verplaatsen.

Lees verder Home is where the heart is

Advertenties

Reisstress (3)

Het is kwart over zeven. Buiten is het al licht. We worden wakker in onze luxe hotelkamer in het Regent Club Hotel in Nis. De lokale Nescafé, die klaarligt op onze kamer, is mierzoet en ondrinkbaar. Na het douchen gaan we eerst naar de receptiedame om met haar hulp het vervolg van onze reis uit te zoeken. Naar Macedonië gaan alleen bussen en daar mag Jack niet in. Dan maar richting Bulgarije met de trein. Dat kan wel. In stukjes. Eerst naar de grens in Dimitrovgrad en dan overstappen voor Sofia. Een niet al te grote afstand waar we toch zo’n acht uur over gaan doen. Dat is weer even slikken. Als ik de dame vraag hoe zij zelf naar Griekenland reizen, antwoordt ze: meestal in de zomer.

Lees verder Reisstress (3)

Reisstress (2)

“En hoe wilt u dan naar Griekenland?” vraagt de mevrouw van de klantenservice. “Uhh, met de trein…”, antwoord ik licht verbouwereerd. “Ik spreek toch met NS International?” Maar de mevrouw wil graag van mij weten via welke route ik dan van Nederland naar Griekenland wil reizen. En nee, zij kan zo niet zien welke routes er zijn. Dat moeten we zelf uitzoeken. En zo begint ons treinavontuur met een speurtocht op het internet.

Lees verder Reisstress (2)

Kak! Het blijft behelpen (2)

“Ha lekker, morgenochtend weer in een zakje poepen”, verzucht Ron. We zijn onderweg naar de bakker en groenteboer in Preveza om voorraad in te slaan voor een bezoekje aan onze vrienden in Koronisia. “Shit, das waar ook”. Bijna bedenk ik me, maar natuurlijk gaan we lekker toch. Na een maand in Preveza Marina, voorzien van alle sanitaire gemakken, wordt het wat dat betreft weer even behelpen.

Lees verder Kak! Het blijft behelpen (2)

Reisstress

Als je altijd onderweg bent, is reizen gesneden koek, toch? Maar onderweg zijn met een Cornish Crabber is toch echt iets anders dan in één dag met bus, trein en vliegtuig van Preveza naar Nederland reizen. Lang voor de dag van vertrek begint het al. Reisstress! Vooral bij mij dan. Ron heeft er geen last van, zegt hij. Hij is alleen wat nukkiger.

Lees verder Reisstress

Leef!

‘Yolo’ roepen ze nu. ‘Live fast, die young’, riepen wij vroeger. Zonder ook maar het flauwste benul te hebben van wat dat eigenlijk precies betekende. De dood was immers iets voor oude mensen, iets dat oneindig ver weg was en ons in elk geval niet kon overkomen. De dood leek meer een theoretische kwestie. Net als ziekte en gebrek. Helaas heb ik al snel anders geleerd.

Lees verder Leef!

Gypseas

Downsizen, ontspullen, ontploeteren, consuminderen, antimaterialisme, uit je comfortzone, sober, eenvoudig en simpel leven, ervaringen in plaats van bezittingen, nu leven in plaats van straks. ‘Ik vertrek’, maar dan zonder de Bed & Breakfast. Of ‘vertrekkers’, maar dan zonder de Atlantische oversteek. En zonder het terugkeren. Een greep uit onze gedachten als we april 2017 al onze zekerheden opgeven en op onze 24 voets Cornish Crabber gaan leven.

Lees verder Gypseas