Help, een flottielje!

Bij taverne ‘the Mermaid’ in Preveza komen we ze weer tegen: het duo flottieljeleiding dat eerder met hun vlaggeschip vastliep naast de haveningang van Koronisia. Aan het tafeltje naast ons hoor ik ze hun beklag doen tegen een ander Nederlands duo over het feit dat ik er toen een foto van op Facebook heb geplaatst. Onze begroeting beantwoorden ze niet of nauwelijks. Ik vrees dat ik weer eens geen vrienden heb gemaakt.

Het gebeurde ongeveer een week eerder. ‘We gaan het hierzo even verkennen en daarna lekker rustig op swing liggen’, zo licht de ‘flottieleleiding zonder flottielje’ hun snelle vertrek uit het haventje toe. Ik vraag me af wat dat in godsnaam is: ‘op swing liggen’. Ook Alida en Auwert van de Frya moeten me het antwoord hierop schuldig blijven. Vlak achter de groene havenpaal gaat het vlaggeschip bakboord uit en loopt direct hopeloos vast. Zouden ze dat misschien bedoelen met ‘op swing liggen’, vraag ik me nog af… Dankzij de hulp van een ander zeiljacht kunnen ze een uur later weer verder, terug naar de nieuwe thuishaven van hun charterbedrijf: Preveza Marina. Of misschien toch nog ergens rustig op swing liggen…?

Mijn Facebookpost hierover leidt onbedoeld tot een wat venijnige discussie over de voors en tegens van flottieljes. Voor wie het niet kent: een flottielje is een groep van doorgaans zo’n 8 à 10 huurboten onder aanvoering van één zgn. moederschip met een ervaren flottieljeleiding. De huurders die in een flottielje varen, profiteren van de ervaring van de flottieljeleiding en van de gezelligheid van andere boten om zich heen. Op zich natuurlijk een prima concept. Voor een pittoresk klein haventje als Koronisia is het alleen wat veel, zeker als je de rust van het laagseizoen gewend bent. Stiekem hoopt iedereen die daar vaker van de stilte komt genieten dat de flottieljes er weg blijven. Je mag het alleen niet hardop zeggen, want dan krenk je de gevoelens van de mensen die in een flottielje varen. En nee, dat is óók niet mijn bedoeling, want daar zitten hele lieve mensen bij.

Koronisia
Het haventje van Koronisia

Het is een paar weken later. We liggen in Sivota aan de zuidkant van Lefkas. Als we aan hebben gelegd bij één van de steigers, stuurt de tavernehouder ons weer weg. Hij verwacht vanmiddag twee flottieljes, dus er is voor ons geen plek. Een paar steigers verder hebben we meer geluk. Het lijkt alsof het hoogseizoen al vol op stoom is gekomen. In de hele haven liggen uiteindelijk zo’n vijf flottieljes en tientallen huurboten. De vakantievierders die erop zitten, proberen logischerwijze het maximale uit hun vrije week te halen. Midden in de nacht word ik wakker van een luidkeels in koor gezongen à capella versie van ‘the lion sleeps tonight’. Het zijn vermoedelijk Engelse kroeggangers die de Champions League finale hebben gekeken. De volgende nacht verloopt nauwelijks rustiger. Onze Oostenrijkse buurmannen komen ’s avonds laat terug uit de kroeg en brallen nog uren door in de kuip van hun veel te grote huurboot. Dan is er nog de grote catamaran met fris gestylede Italiaanse ‘bevrouw-en-manning’. De overwegend mannelijke zeilers van de andere boten aan onze steiger kijken hun ogen uit bij het zien van zoveel trendy en schaars gekleed vrouwelijk schoon. Het doet ons terugdenken aan een groot motorjacht, waar we ooit op Procida bij Napels naast lagen. De hele nacht ging het stampende housefeest op hun motorjacht door en voor het geval wij dat zó al niet begrepen, riepen ze het er ook steeds bij: ‘Tutta la notte!’. Ik word er af en toe nog gillend wakker van. Dan viel het nu nog mee.

Seafarer, flotilla, flottielje, Sivota
Flottielje aan de steiger in Sivota

Door naar Vathy op Ithaca dan maar. Na een heerlijke zeiltocht gaan we er begin van de middag al voor anker. Het is er nog heel erg rustig, maar schijn bedriegt. Zo leeg als het was, zo vol is het een paar uur later alweer. Ongelooflijk wat een botenverkeer. En iedereen heeft haast om een plekje te bemachtigen. Links en rechts motoren de zeiljachten rakelings langs onze Coco. Een paar uur later ben ik alweer aan het uitzoeken waar we morgen heen kunnen. Deze zomerdrukte ben ik niet meer gewend en ik word er bepaald niet vrolijk van. Maar het is de nieuwe werkelijkheid in dit vaargebied, waar ik aan zal moeten wennen. De volgende ochtend blijven we gewoon liggen en laten alles gelaten over ons heenkomen. Nog eventjes volhouden. Over een tijdje komen we vanzelf in rustiger vaarwater. Daar waar geen flottieljes en huurboten komen. Ook al missen we dan ook die lieve mensen die ermee varen…

Advertenties

6 gedachten over “Help, een flottielje!”

  1. Ik ben nog lang niet in jullie buurt, maar mede hiervoor heb ik (in een dolle bui) een watermaker en een hele lange ankerketting gekocht … Volstouwen met een maand (of 2) proviand en natuurlijk af en toe vrindelijk zwaaien 😉

    Liked by 1 persoon

Laat een reactie achter op mattylupker Reactie annuleren

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s