Lang leve Jackie!

Uitslapen doen we niet meer. Captain Jack houdt er een strak regime op na. Om zes uur ’s ochtends stuur ik hem nog even terug naar bed: ‘Slapen Jack, slapen…’, maar om half zeven is het echt gedaan. Met de nagels van zijn voorpoten krast hij over de kastdeur naast het bed en staand op zijn achterpoten kijkt hij ons reikhalzend aan. Tijd om op te staan. De Captain wenst aan zijn ochtendronde te beginnen.

Nooit meer uitslapen, maar ook nooit meer een ochtendhumeur. De Captain is zó blij als ik uit bed stap, daar is simpelweg geen ochtendhumeur tegen bestand. Snel aankleden, even naar de wc en dan eerst naar buiten. Samen lopen over het strand of langs de haven. Zien hoe de dag begint, de zon opkomt en de vissers af en aan varen.

Rust, reinheid en regelmaat, daar houdt de Captain van. Volgens de dierenarts in Argostoli is hij voor zo’n 90% Jack Russell en die zijn doorgaans overactief en onverschrokken. Daarvan heeft onze Jack geen last. Hij straalt de rust uit die hoort bij een Captain. Wat Jack niet kent, vindt ‘ie eng. Best lastig als je op een boot woont en steeds op nieuwe plekken komt. Maar als hij wat meer tijd krijgt, komt hij langzaamaan los en durft hij ineens te spelen met de ‘grote jongens’. Zijn watervrees verdwijnt als sneeuw voor de zon en hij rent zo met ze mee de zee in en dan door de modderplassen rollend weer terug. Jammer dat wit zo’n besmettelijke kleur is…

Een hond kiest zijn eigen baas, zeggen ze, en Captain Jack heeft mij gekozen. Hij gaat dus ook nergens heen zónder mij. Misschien is zijn verlatingsangst wel zo groot, omdat hij al eens een bazinnetje is kwijt geraakt. Dat zal hem niet nog een keer gebeuren, lijkt hij te denken.

Jack is een beetje jaloers op Ron, zijn naaste concurrent als het op het baasje aankomt. Éénmaal heeft hij geprobeerd om zijn territorium ook in ons bed te markeren. Sindsdien is dit voor hem helaas definitief verboden terrein.

Jack houdt er meer aparte hobby’s op na. Poepen doet hij het liefst in het verticale vlak: tegen een boomstam, een mooie witte bloembak of een staatsmonument. Ter afsluiting duwt hij dan z’n achterwerk nog even in de verse, warme drol.

Jack houdt ook van rollen: op z’n rug in het zeegras, de verse bosgrond, maar het allerliefst in een half opgedroogde koeienvla. Daarna rent hij wild in het rond, zielsgelukkig van zoveel lekkere luchten. Slapen doet hij het liefst op een stapel ongewassen kleren en als Jack verheerlijkt aan je sokken snuffelt, weet je dat het echt tijd is voor een schoon paar. Jack houdt eigenlijk van alle ‘vieze spelletjes’, al beperkt zijn formaat hem hier soms wel wat bij. Maar oefenen kan natuurlijk nooit kwaad…

Jack Russels zijn ‘vocaal’ volgens internet. Inmiddels begrijp ik wat ze daarmee bedoelen. Niet dat Jack vaak blaft, maar als hij iets wil, maakt hij dat eerst duidelijk met een zacht geknor, langzaam overgaand in steeds harder grommen en als je dan nog niet luistert misschien zelfs een echte blaf.

Jack is intelligent, zo niet hoogbegaafd. Zelfs de computer kent voor hem geen geheimen en als we even niet opletten, verslindt hij ook graag boeken.

Jack Russel
Jack met de muis

Maar het meest van alles is hij een hartendief. Iedereen smelt als we met Jack voorbij komen: kinderen, vrouwen en zelfs een enkele stoere bouwvakker kan zich niet inhouden. ‘Agapi moe! (mijn schatje), klinkt het dan weer. Niet dat hij altijd zit te wachten op de bijbehorende knuffels. Hij heeft liever een lekker stukje vlees.

Onze Captain Jack, de meest ‘verstandloze’ beslissing die we het afgelopen jaar hebben genomen: een beslissing zonder verstand, maar met het hart. Niet de meest praktische keuze op een boot, wel een keuze waar we onbeperkte en onvoorwaardelijke liefde voor terug krijgen. Elke dag opnieuw. Vandaag vieren we Jackie’s zevende verjaardag. We zouden niet meer zonder hem kunnen, want: wat is een schip zonder Captain? Stuurloos. Én zielloos. Daarom drinken we er vandaag ééntje extra op onze Jack. Op naar de volgende zeven!

5 gedachten over “Lang leve Jackie!”

  1. Geweldig, een echte Captain, behalve als hij in de poep rolt.
    Mijn hond is er al 3 jaar niet meer, maar als ik met mijn rubberboot ga varen mis ik hem nog steeds. Dan stond hij vooraan in de boot, poten op de rand en met de kop in de wind turen of we al bij het strand waren. Denk er vaak aan terug, om een nieuwe hond aan te schaffen tja je bent weer gebonden, en mijn hond kon nog geen 5 minuten zonder mij dat is dan weer lastig maar wie weet. Proost op de captain!!!

    Liked by 1 persoon

Laat een reactie achter op Nander Reactie annuleren

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s