People of Preveza

‘Spanakopita?’ vraagt de vrouw van de bakker me vriendelijk en ze kijkt me verwachtingsvol aan. ‘Uh nee’, stamel ik, want ik had net bedacht vandaag alleen brood te nemen. Ik heb direct spijt, maar maak het de volgende dag weer goed door met een knipoog ‘dio spanakopita’ (twee punten spinazietaart) te bestellen. Met een dikke grijns als dank.

We lopen met z’n drietjes naar de groenteboer. Daar heb je er in Griekenland nog heel veel van. Ik vraag me soms af waarom dat hier nog wél kan. Het heeft even geduurd voor het ijs met de kassamevrouw is gebroken, maar deze morgen begroet ze me enthousiast met ‘Kalimera’ (goedemorgen). Ik bespeur een voorzichtige glimlach op haar gezicht. Sofia, de oude vrouw die altijd met haar schort om door de winkel sloft, is – zoals altijd – opgewekt en vriendelijk. Ze komt de feta brengen en vertelt me ongevraagd het Griekse woord voor aardbeien: ‘frauwla’. Als ik afgerekend heb en naar buiten loop, kan ik Ron en Jack niet gelijk vinden. De vriendelijke vakkenvuller buiten kijkt me lachend aan en knikt in de juiste richting. Ik lach vrolijk terug.

Preveza
Sophia, Alika en John

Als ik een paar dagen later deze foto kom maken, kan het helemaal niet meer stuk. Iedereen stelt zich voor en er worden handen geschud. Ook de zus van de groenteboer, die tandarts blijkt te zijn, doet buiten beeld mee.

We lopen verder naar de dierenarts waar we altijd met Jack naartoe gaan. Onderweg spreekt een kleine, oude vrouw ons aan: ‘English?’ ‘No, Ollandia’. Ze gaat het in het Duits verder, want ze heeft 50 jaar in Duitsland gewoond. Haar kinderen en kleinkinderen wonen er nog. Ze heeft pijn, want ze is net bij de tandarts geweest. Uit haar mond met veel kleine stompjes tand haalt ze iets dat eerst aan een kauwgom doet denken. ‘Blut’, verklaart ze en dan herken ik er een klein verbandgaasje in. Er is een tand bij haar getrokken. Het zal vermoedelijk de laatste niet zijn. Ze groet ons en loopt de farmakeio in om pijnstillers te halen.

Vetcare, Preveza, veterinarean
De dierenartsen van Vetcare

We komen aan bij de dierenarts, waar we al over schreven in De ballen van Jack. Het is een jong stel dat met veel passie en liefde een praktijk op aan het zetten is en alles zelf doet. Als je hier binnenloopt – en dat kan eigenlijk op ieder tijdstip – tref je altijd één van hen aan en kun je direct met al je vragen terecht. Hoort bij de service. We nemen vandaag een grote zak voer en medicijnen voor Jack mee.

Op de terugweg naar de haven zien we onze Duitse buren Georg en Gertrud in het Posto café zitten. Ze zijn net met hun Bavaria 34, Isar, terug gekomen van onderhoud in Ionian Marine. We drinken samen wat en kletsen bij.

Preveza, café, bar
Posto café

Het Posto café wordt bestierd door Spiros en zijn familie en serveert de lekkerste Mezze van heel Griekenland. Na drie biertjes hoef je zelf niet meer te koken.

Zaterdagochtend ga ik naar de kapper. Het kost me een uur om de kleine kapsalon terug te vinden waar ik van de zomer ook geweest ben. Als ik eerst nog even twijfelend naar de ingang sta te kijken, knikt een oud mannetje op een bankje er tegenover me bemoedigend toe.

Kapper, kapsalon, Preveza
Mijn kapsalon in Preveza

Zo van ‘ja, daar moet je zijn, ga maar naar binnen’. De kapster spreekt alleen Grieks en dat vind ik in dit geval een groot voordeel. Veel zeggen over hoe ik geknipt wil worden, doe ik namelijk niet graag. Dit keer heb ik trouwens wel voorbereid wat ik er wél over kwijt wil: ‘konda kai orea’ (kort en mooi). Maar het is niet nodig, want ze kent me nog en schakelt haar vorige klant in als vertaalster. ‘Short and beautifull’, wordt het dan. Dat kost dan wel €2 meer dan de vorige keer, toen ik blijkbaar alleen om kort gevraagd heb en levert me een wild kapsel op met veel gel en haarlak. Maar het knipresultaat is perfect en dat voor slechts €10. Ze praat volop met een man die later binnenkomt en waarschijnlijk na mij aan de beurt is. In het Grieks uiteraard.

Kapper, kapster, kapsalon, Preveza
De kapster

‘Oreo’, zegt ze, wijzend naar mijn haar. Hij verklaart in het Engels mijn haarkleur zo mooi te vinden. Blond hè… Daarna bespreken we de toestand in Europa. Dat hij in Hannover heeft gewoond, maar het daar niet leuk vond. Grijs. De mensen en het weer. In Griekenland zijn de mensen blij en schijnt de zon bijna altijd. Er zijn alleen problemen met de economie, maar dat komt volgens hem door de corrupte regering. Dat is in andere landen dan wel weer beter dan hier, zegt hij. En in Europa denken ze dat de Grieken lui zijn. Niet waar, want ‘wij werken acht uur per dag’. En wat minder geld en blij verkiest hij toch boven meer geld en chagrijnig. Helemaal mee eens.

Het is woensdag en we wandelen over de kade naar het strand. Jack snuffelt zich suf en rolt in de bergen zeegras op het strand. We komen een man tegen met een hond. De hond heet Lisa en zij en Jack snuffelen even aan elkaar. Wij praten wat met de man. Als hij na vijf minuten weer verder loopt, geeft hij ons een stuk quarts uit de bergen kado. ‘For this’ gebaart hij naar de honden en naar ons. Voor de ontmoeting bedoelt hij, denk ik.

Preveza, laundry
Laundry Port Preveza

Preveza heeft ons hart gestolen. Het is nog niet overgenomen door het massatoerisme en leeft altijd. Ook buiten het toeristenseizoen zitten de terrassen vol en op zondagmiddag kun je in de tavernes bijna geen lege stoel meer vinden. Het is een werkstad, zo beschreef iemand het mij onlangs. Geen kapsones. Warm. Spontaan. Vriendelijk. Zoveel vriendelijkheid als je hier vindt, kom je niet vaak tegen. Of je nou naar de wasserette gaat of gewoon op straat een toevallige ontmoeting hebt. Dat de taal soms een probleem is, maakt niet veel uit. Er zijn immers maar weinig woorden nodig om elkaar te begrijpen en een goed gevoel te geven. Het zijn de mensen en hun vriendelijkheid, die dit stadje zo bijzonder maken.

Preveza Marina, Preveza, Marina
Receptie Preveza Marina

Als ik twee weken geleden de Marina bel om onze terugkomst aan te kondigen, weten ze nog precies wie we zijn. ‘Aaah, Janna, welcome back!’, antwoordt de receptiedame enthousiast. ‘Where is Captain Jack?’

Advertenties

2 gedachten over “People of Preveza”

  1. Wij komen al dertig jaar in Egio. We hebben zoveel leuke, hardwerkende mensen ontmoet, dat we steeds weer terugkeren. In Preveza ben ik ook geweest. Evenals Egio niet-toeristisch en dan ben je voor mij idee in het echte Griekenland. Komende zomer willen we gaan zeilen in het oostelijke deel van de Golf van Korinthe, de Alkionises eilanden. Κάλος ηρθάτε στο σπίτι μου στο Αιγιο

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s