Kak! Het blijft behelpen (2)

“Ha lekker, morgenochtend weer in een zakje poepen”, verzucht Ron. We zijn onderweg naar de bakker en groenteboer in Preveza om voorraad in te slaan voor een bezoekje aan onze vrienden in Koronisia. “Shit, das waar ook”. Bijna bedenk ik me, maar natuurlijk gaan we lekker toch. Na een maand in Preveza Marina, voorzien van alle sanitaire gemakken, wordt het wat dat betreft weer even behelpen.

Koronisia, waar we eerder met pijn in het hart zijn vertrokken, is een prachtige plek. Én het is er altijd erg gezellig met onze vrienden Alida en Auwert van de Frya. Jammer genoeg ontbreken de sanitaire voorzieningen in de haven, zoals vaker in Griekenland, dus dat moeten we weer even anders oplossen.

Toilets out of order
Toiletten buiten gebruik

Op onze Cornish Crabber hebben we geen toilet, laat staan een douche. Wassen op de boot doen we met wat water in een teiltje en een washandje. Net als vroeger eigenlijk. Plassen is ook geen probleem: in de emmer en hup, overboord. Poepen is een lastiger verhaal, want dat stinkt, is vies en blijft vaak even drijven. Op onze Crabber zijn er dan grofweg drie opties.

Ten eerste de Portapotti, een klein chemisch toiletje. Met z’n tweetjes kun je hier zo’n 3 à 4 dagen mee vooruit, maar dan moet het toch echt geleegd worden. Helaas zijn er vrijwel geen plekken waar dit op een nette manier kan, dus doen we dat tijdens het varen een stuk uit de kust in zee. Ik hoor jullie al mopperen, maar nood breekt wetten. Daarbij komen er in Griekenland ook nog flink wat riolen rechtstreeks op zee uit. Vogels en vissen zien in de bruine slurrie overigens een héérlijk maaltje. Het legen en schoonspoelen is een smerig klusje. Een ander nadeel van de Portapotti is dat er op warme dagen aan de Middellandse Zee al snel wat overdruk in ontstaat, waardoor er af en toe minder frisse lucht ontsnapt via het overdrukventiel.

Als we weinig varen, kan de Portapotti niet geleegd worden en vervalt optie 1. De tweede oplossing is poepen in de emmer en direct overboord gooien in de haven of ankerbaai. Bij voorkeur in het donker en/of als er niemand in de buurt is. Zoals gezegd kan het even duren voordat de boel gezonken is. Op plekken met kraakhelder, azuurblauw Middellandse Zee water zie je de drollen gewoon op de bodem liggen. En het is natuurlijk niet zo fris als er ook mensen zwemmen. Dan gaan we weer voor optie 1 of 3.

Optie 3, last but not least, is de ‘Hans Zephyr methode’: poepen in een plastic zakje. Een hele nette oplossing. De praktijk wijst alleen uit dat dit voor vrouwen lastiger is dan voor mannen. De kunst is namelijk om eerst alléén te plassen, de emmer te legen, zakje erin te hangen met wat keukenpapier en daarin alléén te poepen. Zakjes met plas afvoeren is praktisch gezien namelijk een lastig verhaal. Daarna het zakje dichtknopen en in de afvalcontainer gooien. Voorzichtig graag. Vrouwen blijken om mij onduidelijke redenen minder handig te zijn in het separaat lozen van hun poep en pies. En dan wordt het dus een rommeltje in dat poepzakje. En zo komen zij toch weer uit bij optie 1 of 2.

Er is ook nog andere oplossing, zo is ons ooit toevertrouwd door twee ‘summer liveaboards’ met een grote catamaran. Zwem naar een rustig plekje in je ankerbaai, liefst voorzien van wat zeegras in verband met de camouflage, en poep daar. Direct in het zeewater. De ‘poeperanja’s’, doorzichtige visjes met een zwarte streep bij hun staart, eten het al van je kont op terwijl je nog bezig bent. Tot dusver hebben we ons daar nog niet aan gewaagd, maar het toont wel aan dat het ‘kakprobleem’ ook op grotere schepen speelt. De vuilwatertank is ook daar niet onbeperkt van omvang. Of het boottoilet loost ook rechtstreeks op het water.

In Italië bezochten we vorige winter de haven van het prachtige eiland Giglio. Op onze vraag naar de toiletten werden we vriendelijk verwezen naar het dichtstbijzijnde koffiebarretje. Alwaar wij vervolgens een hele week ’s ochtends onze cappuccino en zoete broodjes bestelden om daarna beiden uitgebreid het toilet te bezoeken. In het altijd drukke barretje begon dat langzaamaan natuurlijk wel een beetje op te vallen…

‘Kak’ op de boot is eigenlijk een totnutoe onbesproken taboe. Als Hans Zephyr, beheerder van de FB groep ‘Zeilen in Griekenland’ afgelopen jaar een discussie over deze kwestie probeert te starten, krijgt hij opvallend weinig reacties. Is men soms bang om met de billen bloot te gaan? Want alle bootjesmensen weten: er zit een luchtje aan deze zaak!

In ons altijd regelzuchtige thuisland is intussen een D66-motie aangenomen om de vuilwatertank verplicht te laten verzegelen, zodat die alleen nog bij officiële uitpompstations geleegd kan worden. Saillant detail is de aanleiding hiervoor, nl. de afgebroken elfstedenzwemtocht van Maarten van der Weijden. Hij zou ziek zijn geworden van het met bacteriën besmette Friese water en dat zou dan weer veroorzaakt zijn door de vuilwaterlozingen van de pleziervaart aldaar. Het uitvoeren van deze motie wordt een lastig verhaal. Vuil water lozen is weliswaar verboden op de Nederlandse binnenwateren, maar op zee wel toegestaan. Ook dit riekt dus weer, maar dan naar symboolpolitiek.

Inmiddels bezoeken we familie en vrienden in Nederland. Er is steeds een toilet binnen handbereik. Je hoeft niet eens je boot af om er naar toe te lopen. Je hoeft je ook niet af te vragen waar je de rotzooi nu weer moet laten. Ongekende luxe vinden wij dat tegenwoordig. Maar misschien zou iedereen het eens een tijdje op de ‘Crabbermanier’ moeten doen. Het levert ons in elk geval een hernieuwde waardering op voor de eens zo vanzelfsprekende sanitaire voorzieningen.

Maar als we straks weer terug zijn op onze Crabber blijft het voorlopig gewoon nog even behelpen. Kak!

Advertenties

11 gedachten over “Kak! Het blijft behelpen (2)”

  1. Wat een strontverhaal hahahaha ja het blijft idd behelpen maar wat maakt het uit. Mensen aan de wal weten eigenlijk niet in wat voor luxe ze leven, zou voor iedereen wel eens goed zijn om terug naar af te gaan. Veel plezier in Nederland haha

    Liked by 1 persoon

  2. Alhoewel ons bootje dezelfde maten heeft als een Crabber ( 8 meter waterlijn op drie breed ) hebben wij wel een toilet aan boord, met vuilwater tank.
    Die vuilwatertank is een geschiedenis apart. Toen midden de 90 er jaren een vuilwatertank gepromoot werd kreeg ik er een gratis van de groothandel die ze verkocht en ik kreeg subsidie voor het ding. Heb het zelf ingebouwd en wel zo dat de tank van nieuw af als zoetwatertank kon gebruikt worden. Uiterlijk lijkt het hele pijpensysteem ok, is echter alles dummy. Omdat ik niet weet welk plastic de tank uit gemaakt is gebruiken we het zoetwater uit die “ valse “ vuilwatertank enkel voor de vaat.
    Het toilet is stokoud, zowat ieder onderdeel met uitzondering van de porcelijnen pot is door mij nieuw gemaakt en verbeterd. Zo zitten er twee zuigers met ring op de pompstang en heb ik een “stoommachine “ afdichting op de hefboom voor het omschakelen van de pompwerking gebouwd.
    Verbeteringen die op een koop toilet veel te duur zouden uitvallen.
    Niet liveaboards zullen wel denken dat in zee het toilet uitpompen schadelijk en of vies is.
    Er zijn studie´s genoeg die bewijzen dat zoiets onzin is. In de Med is het tegendeel zelfs waar.
    Het middellandse zee water is erg arm, de vissen kunnen heus wel wat voer gebruiken.
    Vanzelfsprekend pomp je het ( totaal tot smurrie vermalen ) drolletje niet overboord waar mensen zwemmen. Ik heb daar zelden last mee omdat ik anker waar anderen niet komen.
    Overigens in Griekenland en Turkije gaat alles zo de zee in. Theoretisch via een zuiveringsstation, in praktijk zowat altijd via een omweggetje direct in zee.
    En nu het mooiste : raad eens wat men bijzonder graag bouwt in de buurt van die uitlaatpijpen : juist, viskwekerijen.
    Ik vis zelf veel, heb indertijd in Turkije zelfs met netten gevist. Zeker weten dat ik nooit een kwekerijvis eet.

    Liked by 2 people

  3. Wat een schijt blog 🙂
    Ik ben aan het kijken naar zo’n WC die met turf (of iets dergelijks) werkt. Kun je als het goed is weken mee doen en dan, inderdaad met een biozak, hup zo de kliko in. Lijkt me geweldig.

    Liked by 1 persoon

      1. Zo’n apparaat komt grofweg neer op een emmer met wat organisch composterend materiaal … Lijkt me dat je dat in alle soorten en maten kunt maken 🙂

        Liked by 1 persoon

  4. Er is een handige oplossing voor dames om plas en poep gescheiden en toch tegelijk te laten lopen. Namelijk het plastuitje, ga op de poepemmer zitten, hou het plastuitje onder je urine uitlaat zet een andere emmer voor je emmer en mik daar je plas in. Alsof je dus een man bent. Even uitproberen maar dan heb je ook iets!!! Succes
    En ja voor de visstand en tegen waterplanten/fonteinkruid is onze menselijke ontlasting een goede bron.

    Liked by 1 persoon

Laat een reactie achter op gerda Reactie annuleren

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s