Veilige haven

Wat de serveerster van Cozy Internet Café in Lixouri vrijdagmiddag nog voor onmogelijk hield, gebeurt toch: zaterdagavond wordt de nieuwe oliedrukschakelaar er al bezorgd. Als Ron onze biertjes gaat afrekenen, loopt hij de koerier zelf tegen het lijf. De volgende ochtend is de klus binnen vijf minuten geklaard en loopt de motor weer als nooit tevoren. We slaan nog wat extra drinkwater in en begin van de middag varen we naar de Marina van Argostoli om de verwachte eerste herfststorm daar af te wachten.

Anders dan de naam doet vermoeden, is de Marina van Argostoli een aftandse haven zonder voorzieningen, zoals water, elektriciteit en sanitair. In Griekenland zijn veel van zulke ‘marina’s’ te vinden.

Steiger in Argostoli Marina

Ergens in het proces van bouwen en in bedrijf stellen is het mis gegaan. Vaak zijn deze havens in gebruik genomen door een mix van vissers, liveaboards en achtergelaten, vervallen schepen. Daar moeten we een plekje tussen zien te vinden, waar iedereen mee kan leven.

Janna achterin de Marina van Argostoli

We leggen Janna aan op een prachtig, beschut plekje in de achterste hoek van de haven. Al snel wordt duidelijk dat hier ook nog een vissersbootje moet liggen, dus we blijven bij de boot en wachten af wat gaat komen. Gelukkig valt onze Janna meestal goed in de smaak bij de Griekse vissers. En ook dit keer loopt het weer goed af. Dat is het voordeel van een klein en mooi bootje. “No problem”, zegt de tandeloze visser. Het past.

Schaapskudde naast onze boot

Het is hier ook letterlijk een beestenboel. Maandagochtend word ik wakker met het geluid van rinkelende belletjes. Ja hoor, een schaapskudde naast onze boot. En dan is er de gans, waarvan het verhaal gaat dat hij hier met een stevige noordwesterstorm is komen aanwaaien en nooit meer is weggegaan. Waarom zou hij ook? Er wordt hier goed voor hem gezorgd.

De gans op zijn voederplek

We noemen hem ‘de havenmeester’ omdat hij geregeld even bij alle boten komt kijken. Verder lopen er natuurlijk een paar zwerfkatten rond en hebben verschillende boten een hond of kat aan boord.

Bezoek van een zwerfkat aan boord

Maandag is het hier stilte voor de storm: vrijwel windstil en niets wijst erop dat het weleens heel hard kan gaan waaien. Sommige weermodellen voorspellen vanaf donderdag zelfs een ‘medicane’: een soort tropische cycloon, maar dan op de Middellandse Zee. Daar word je wel even stil van. Intussen loopt de haven verder vol. Als we dinsdagochtend aan de koffie zitten, is het al flink aan het waaien. Iedereen is bezig zijn boot optimaal vast te leggen en af te fenderen. Natuurlijk helpen we mee.

Het haventerrein

Overal van het terrein worden rondslingerende autobanden en stukken hout weggehaald als extra bescherming voor de schepen aan lager wal. De wind is nog steeds noordwestelijk, waardoor de golven de haven inrollen. Vooral de boten voorin de haven hebben er veel last van. Wij liggen beter beschut in ons hoekje achterin. Als dinsdagavond de wind eindelijk naar oost draait, is iedereen blij. De haven ligt nu aan hoger wal en de golven verdwijnen als sneeuw voor de zon. Alleen jammer dat alle stof en rotzooi van het braakliggende haventerrein nu over ons heen waait. Ach, dat spoelt er straks met de voorspelde regen wel weer af. De wind is extreem vlagerig: het ene moment vrijwel weg om vlak daarna op volle kracht, terug te komen.

Het wachten duurt lang. De wind huilt en giert. Soms is er even pauze. Twijfel… Is het voorbij? Nee, intussen weten we dat het nog dagen gaat duren. De vraag is alleen of we hier ook orkaankracht krijgen of dat de ‘medicane’ een andere koers volgt. De boot ligt inmiddels ook binnen vol met stof en straatvuil. Tijdens de vlagen komt het tussen alle kieren doorgewaaid. Het zit overal. Schoonmaken heeft voorlopig weinig zin.

In de Egeische Zee, aan de oostkant van Griekenland, is zojuist door de Griekse Port Authority een zeilverbod afgekondigd. Veerboten varen daar niet of veel minder. Hier lijken de veerboten er ook mee opgehouden te zijn. Toch vertrekken er nog steeds zeilschepen. De bemanning lijkt vaak niet erg ervaren en soms houden we ons hart vast. De ‘medicane’ heeft intussen een naam gekregen: Zorbas. Z’n koers lijkt zuidelijker te worden, zodat wij hier buiten schot blijven. Ik check de weerapps extra vaak en wissel berichtjes uit met bezorgde medezeilers. Iedereen zit in spanning en niet in alle havens is het even prettig liggen.

Vrijdagochtend zijn er, net als de hele nacht, snoeiharde windvlagen. Onze Janna schudt en trilt en zelfs het zware hoofdluik waait er van op. Via via horen we over omgewaaide bomen in Argostoli. Als we er boodschappen gaan halen, zien we daar niets van. Wel is duidelijk dat het terrasseizoen hier voorlopig beëindigd is. De temperatuur is met zo’n dikke 20 graden ook niet meer wat het was.

De kade van Argostoli

Zaterdag blijven we lekker lang op bed liggen. Het regent al sinds vrijdagavond. Als ik naar buiten gluur, zie ik weer een veerboot varen. Hoe zou het met Zorbas zijn? Op Facebook komen plaatjes voorbij van beschadigde en zelfs gezonken zeilschepen bij Lefkas en Pylos niet ver hier vandaan. Volgens de weerapps gaat de medicane nog steeds zuidelijk aan Cefalonia voorbij. Niets wijst hier in Argostoli nog op een mediterrane cycloon in de buurt. Het eerst zo stoffige haventerrein staat inmiddels vol met grote regenplassen. Het heeft hier meer weg van een oerhollandse herfstdag.

Alhoewel dat helaas niet voor iedereen gezegd kan worden, bleek Zorbas voor ons gelukkig een flinke storm in een glas water. Als op het einde van de dag de zon nog even doorbreekt, maken wij alweer plannen voor een nieuw avontuur.

Advertenties

4 gedachten over “Veilige haven”

  1. Gelukkig – wij waren al erg ongerust, als wij met de nieuws van de mediterrane storm nog geen berichtje van jullie hadden. Nu zijn wij blij, dat jullie blijkbaar de goede kant op zitten. Verder nog een goede reis / oponthoud. De seizoen voor jullie is nog lang niet voorbij, denk ik.
    Wij hadden onze JULE verleden week an wal gezet en in de schuur op Fehmarn achtergelaten. Nog eens 216 dagen voordat het opnieuw begint met zeilen. En daar hopen wij om in gedachten met jullie “mee te reizen” door jullie’s leuke verhalen.
    Jullie nog een heel fijne tijd in Griekenland.
    Ulla en Harald

    Like

    1. Voorlopig nog niet, maar misschien wel in het nieuwe jaar. We varen nu eerst een stukje terug en blijven van november tot februari in Preveza liggen. Dan kunnen we onderhoud doen en de boot achterlaten als we in december naar Nederland gaan. De tol is daar wel hoog. De Freya, een 12 meter kotter, moest volgens mij een kleine €200 betalen. Ik weet niet of de lengte hierbij uitmaakt.

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s