Terug in Gaeta

Op 14 april laten we de boot achter in Gaeta. We gaan terug naar Nederland, omdat het heel slecht gaat met mijn broer Remco. Eigenlijk gaat het al anderhalf jaar heel slecht met hem sinds hij eind augustus 2016 uit Jakarta is teruggekomen met longkanker.

Het lijkt er vaak op dat het einde in zicht is, maar steeds vecht hij zich er weer uit. Hij haalt de kerst, oud en nieuw, zijn verjaardag eind maart en Pasen. Als we elkaar in april voor het eerst sinds kerst weer zien, is hij zienderogen achteruit gegaan. Toch zijn er nog steeds momenten waarop hij ineens verrassend veel energie heeft, al duren deze momenten steeds korter. De balans tussen pijn en ellende enerzijds en de mooie momenten anderzijds is heel scheef. Maar voor hem is het genoeg. Voor een uurtje plezier heeft hij uren pijn en ellende over. Tot het einde van de maand. Dan slaat ook voor hem de balans om en kiest hij voor palliatieve sedatie. Anderhalve dag later, op 2 mei, sterft hij voor onze ogen. 49 Jaar oud en midden in het leven. Hij laat zijn jonge kinderen en zijn vrouw achter. Het voelt zo oneerlijk.

“Life goes on”, zegt hij tot zijn laatste dag. En hij heeft natuurlijk gelijk. Alleen voelt het heel anders als het eenmaal zover is. Het leven lijkt juist stil te staan en helemaal niet door te gaan. Ook nu we weer terug zijn op onze boot in Gaeta. Het voelt wel weer als thuis, maar ik weet niet meer precies wat ik hier kom doen. Mijn broertje is er niet meer. Geen dagelijkse chatsessies meer. Het is stil. Heel stil.

12 gedachten over “Terug in Gaeta”

  1. Hoi Matty,
    Wij kennen elkaar nauwelijks of niet, maar zijn beiden besmet met het Crabbervirus.
    Met bewondering en ontzag heb ik jullie avonturen gevolgd. Beetje jaloers en schijnbaar is alles leuk en verloopt alles perfect. En dan zo bericht. Zo zie je maar hoe goed het is om je kansen te grijpen op het moment dat ze zich aandienen. Je herinnering kan niemand je meer afnemen.
    Wees blij en tevreden met wat je gedaan hebt en nieuwschierig
    naar wat nog gaat komen.

    Sterkte met het verlies van je broertje.

    Tom en Elly Nieuwenhout
    Bonte Piet

    Like

  2. Hoi Matty,
    Wat een belevenissen en wat een verdriet. Geniet van het leven, jullie leven het optimaal. Respect. En gecondoleerd!
    Groeten
    Esther van Santen-Derks
    Ricoh NIJMEGEN

    Like

  3. Hoi Matty,
    Gecondoleerd en heel veel sterkte!!
    Indrukwekkend verslag van een moeilijke fase….
    Hoop dat jullie dit verdriet een plaats kunnen geven!!

    Like

  4. Ik kom zelden op mijn Linkedin, en deze keer zag ik toevallig je linkje … wat een gave onderneming dacht ik, maar vervolgens las ik deze droevige pagina. Veel sterkte met alles! groet, Menko

    Like

    1. Hoi Menko, ondanks dit droevige nieuws proberen we er toch weer een gave onderneming van te maken. En deels ook wel juist daarom. Het leven is kort…

      Like

    2. Hoi Menko,
      Ja je valt dan net met je neus in heel droevig nieuws, maar des te meer reden om wat leuks van het leven te maken…

      Like

  5. Hoi Matty en Ron,
    Ik heb met veel interesse jullie schrijven gelezen en ondanks dat ik geen “bootjesmens” ben vind ik het geweldig wat en hoe jullie dit avontuur beleven.
    Ik denk dat er heel veel mensen hiervan dagdromen maar weinigen dit ook daadwerkelijk doen.
    Gecondoleerd met het verlies van je broer en ook ik realiseer mij dat we van elke dag moeten genieten.
    Ik wens jullie sterkte daarmee.
    Heel veel plezier voor de aankomende tijd gewenst.
    Groeten jeroen ( en ik moest ook de gr van kyra doen🌻😀🖑

    Like

Laat een reactie achter op Esther Reactie annuleren

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s