Follow the Sun

Hoe kom je er bij om alles te verkopen, je werk op te zeggen en samen voor onbepaalde tijd op een zeven meter lange Cornish Crabber te gaan leven? Het levert in elk geval wisselende reacties op: van enthousiaste mensen die het ‘stoer’ vinden, tot serieuze vragen ‘of dat wel gaat en hoe dat dan allemaal moet’ tot het licht zure ‘als je het kunt, moet je het doen’.

Het is begonnen met de koop van onze Crabber inmiddels vier jaar geleden. Langzaam gingen we steeds meer varen en wonen op de boot. Nadat we in augustus 2015 terugkwamen van vier maanden onbetaald verlof was de geest echt uit de fles. We hebben we in die periode een klein rondje Oostzee gevaren en een uitstapje naar de Noordzee gemaakt. We genoten van de vrijheid en de rust, van het leven op de boot, maar ook van de spanning en avonturen. Na thuiskomst wilde het allemaal niet echt meer wennen. Het werd niet meer zoals het ooit was. Onze gedachten bleven hangen bij de boot, de vrijheid, de rust en de zee.

Vanaf dat moment zijn we concreter gaan nadenken over onze vertrekplannen. Wanneer? Hoe lang? Waarheen? Met welke boot? Wat doen we met ons huis? Hoe moet het met de mensen die we achterlaten? Hoe lang gaat ons geld mee? Hoe geven we zin aan ons leven? Kunnen we geld verdienen onderweg? Een breinstorm van gedachten maakt zich van ons meester. Op 6 december 2015 hakken we de knoop door en besluiten we om het begin van de voorjaarsvakantie 2017 te vertrekken. Er is dan nog bijna anderhalf jaar te gaan, maar ook nog een heleboel te regelen en te doen.

Om te beginnen ons huis. Aanvankelijk weten we nog niet of we het zullen verkopen of verhuren. Het maakt ook niet uit, want er moet hoe dan ook het nodige aan onderhoud gebeuren. We plaatsen een nieuwe CV-ketel, betegelen de douche deels opnieuw en schilderen de kozijnen. Ons altijd al goed onderhouden huis is nu helemaal een plaatje en als we het najaar 2016 te koop zetten, is het binnen een paar weken verkocht. Ook de grote ontspulling begint. We gaan niets opslaan, dus het meeste van onze aardse bezittingen moet weg: verkopen via Marktplaats of weggeven. Wat heeft een mens toch veel dingen die hij niet nodig heeft!

En dan is er natuurlijk nog de boot, ons nieuwe huis. Zoals elk jaar slaan we weer flink aan het klussen met dit keer extra aandacht voor het feit dat we er nu permanent op gaan wonen. Zo maken we ons bed in de punt langer door een groter gat richting de punt van de boot te maken. We monteren gelijk een schap boven ons nieuwe voeteneind, zodat er ook wat extra bergruimte ontstaat. Het achterdek dat we er ooit uit hebben gehaald, omdat het helemaal verrot was, wordt opnieuw opgebouwd. Ook dit levert meer afgesloten bergruimte op en minstens zo belangrijk: plek voor een zonnepaneel van 30 Watt. Een tweede zonnepaneel van 70 Watt plaatsen we binnenkort op het hoofdluik met daarbij een vernuftige constructie voor het aansluitsnoer. Het hoofdluik moet immers kunnen bewegen. Met deze zonnepanelen hopen we grotendeels in ons eigen stroomverbruik te gaan voorzien. Uiteraard is er ook het jaarlijkse schilderwerk binnen en buiten en zijn er talloze kleinere klusjes. In totaal zijn we er zo’n tien weekenden mee bezig.

Dan is er nog het regelwerk. De Nederlandse bureaucratie is niet helemaal berekend op onze plannen. Gaan leven zonder vaste woon- en verblijfplaats levert veel administratieve vraagstukken op waar niet direct een concreet antwoord op te vinden is. Wettelijk zijn we verplicht om ons uit te schrijven – feitelijk te emigreren – alleen heb je daarvoor eigenlijk ook een nieuw adres in het buitenland nodig. Als je niet oppast, verzuip je in een moeras van regels en verlies je de blik op waar het werkelijk omgaat: vrijheid, avontuur en een nieuw leven opbouwen. Ik leer langzaam te accepteren dat niet op alle vragen een duidelijk antwoord te vinden is…

En afscheid nemen doet ook pijn. Ik laat straks mijn ernstig zieke broer hier achter, die in september vorig jaar met longkanker is teruggekomen uit Jakarta (Indonesië), waar hij al bijna acht jaar woonde. Ron heeft allebei zijn ouders nog waar hij elke week een dag naar toe gaat om te helpen in en om hun huis. Vrienden waar we nu gezellig mee hardlopen, bier drinken en/of varen op de Waddenzee gaan we straks ook langere tijd niet meer zien. Dat is de keerzijde van ons avontuur.

Inmiddels is het nog precies vier weken tot ons vertrek. De breinstorm in mijn hoofd heeft zich verplaatst naar een gevoel van spanning en onzekerheid in mijn onderbuik. De datum van vertrek komt inmiddels wel heel dichtbij. Als ik met de auto terugkom van mijn werk en mijn huis binnenloop, besef ik dat zowel de auto als het huis als mijn werk er binnen een paar weken niet meer zullen zijn. Het opgeven van bijna alle zekerheden is behoorlijk spannend en soms ronduit eng. Het ‘ontspullen’ geeft echter ook een heel licht gevoel, alsof er een grote ballast van mijn schouders valt. En de vooruitblik van ons avontuur geeft me een gevoel dat ik leef, écht leef. De energie spat mijn poriën bijna uit. Ik heb er zin in en kan eigenlijk niet meer wachten.

We zijn er klaar voor!

© Matty Lupker 15 maart 2017

Advertenties

2 gedachten over “Follow the Sun”

  1. Hallo travellers,
    Ik heb jullie eerste blog gelezen, jullie zijn inmiddels een jaar weg.
    Ik zou heel graag willen weten hoe jullie het hebben gedaan met al die bureaucratie enzo, hebben jullie je uitgeschreven en hoe met verzekeringen enzo?
    Graag zouden wij hier meer over horen ivm onze eigen vertrek volgend jaar.
    Groetjes Karin Wildschut

    Like

    1. Hoi Karin, het is moeilijk en zelfs onmogelijk om alles perfect te regelen. De bureaucratie is niet ingesteld op dit soort situaties. Computer days no 😉. Wij hebben ons uitgeschreven, omdat dit wettelijk verplicht is en we de NL bureaucratie ook een beetje zat waren. Verplichte zorgverzekering hebben we laten toetsen door de SVB. Die loopt nog door omdat we in de toelichting het woord ‘wereldreis’ gebruikt hebben. Alle andere verzekeringen komen te vervallen als je je uitschrijft. Zie kleine lettertjes over woonplaats in NL. Naast de zorgverzekering hebben we nu alleen nog een WA verzekering voor de boot. Dit heeft me ook een paar weken gekost om een verzekeraar te vinden. De zorgverzekering vergoedt trouwens ook minder als je in het buitenland zit (tenzij je een duurder pakket neemt). Wij denken er geregeld over om dit ook te stoppen. WA voor de boot moet je wel doen, omdat het in veel havens verplicht is. Hoop dat je hier wat aan hebt, anders kun je me ook mailen op mattylupker@gmail.com. Groetjes en succes verder!

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s