Follow the sun, deel 3 – Bella Barca!

Het is inmiddels oktober. Sinds ons vertrek een half jaar geleden zijn we van Kollum naar Genua gevaren. Het weer is nog steeds zomers met veel zon en temperaturen rond de 20 graden. Het lijkt of het vaarseizoen hier geen einde kent. Waar we aanvankelijk nog dachten bijtijds een haven te moeten zoeken om te overwinteren, hebben we inmiddels besloten om door te varen tot het niet meer verder gaat.

Ergens in december zal het wel een keer ophouden. Bovendien gaan we dan een paar weken terug naar Nederland om de feestdagen te vieren en onze vrienden en familie op te zoeken. Langzamerhand wordt ook echt tastbaar dat dit niet gewoon een lange vakantie is, maar een vertrek voor onbepaalde tijd. Om ons heen worden de boten winterklaar gemaakt en waar je in Frankrijk nog best veel zeiljachten op het water zag, is het hier al opvallend leeg. Dat geeft natuurlijk een andere sfeer dan in het hoogseizoen. Iedereen gaat nu over tot de orde van de dag, alleen wij niet.

Helpen bij de sluisbediening in BretagneMaar hoe is het zo ver gekomen? Als we half juli aankomen in St. Malo aan de noordkant van Bretagne zijn de weersvoorspellingen niet erg gunstig. Bovendien hebben we het gevoel dat we nog een lange weg te gaan hebben. We besluiten daarom binnendoor van het noorden naar het zuiden van Bretagne te varen in plaats van buitenom. Jammer om zo’n mooi stuk vaarwater over te slaan, maar soms moeten we concessies doen om de voortgang er een beetje in te houden en het de komende winter niet al te koud te hebben. De route door Bretagne gaat over de Rance maritime (21,5 km, eigenlijk nog ruim getijdenwater zonder sluizen), het Canal d’Ille et Rance (85 km, 47 sluizen) en de Vilaine (137 km, 13 sluizen). De sluizen worden bediend op handkracht, dus het wordt op prijs gesteld als de scheepsbemanning hierbij meehelpt. Bovendien verkort dit de doorlooptijd van de sluisschutting. De maximale diepgang voor deze kanalenroute is officieel 1,2 m., maar in de praktijk is een meter soms nog te veel. Vooral bovenaan de route staat er soms weinig water en is het ook mogelijk dat de sluizen om die reden tijdelijk dichtgaan. Vlak nadat wij het hoogste punt zijn gepasseerd, is dit ook daadwerkelijk gebeurd. Langs de route ondervind je aan den lijve de leegloop van het platteland. Veel dorpjes zijn deels verlaten en op wat hipsters na die wat leven in de brouwerij proberen te brengen, is er vaak weinig te doen. We varen er in zes dagen doorheen op zoek naar een leuke plek voor het bezoek van een goeie vriend met zijn twee kinderen. Die plek vinden we uiteindelijk in La Roche Bernard, vlak voor de laatste sluis terug naar het getijdenwater bij Arzal. Onderweg geven we nog een klein motorbootje met motorpech een sleepje. We blijven een dikke week in La Roche Bernard: eerst een paar dagen vakantie vieren met ons bezoek en daarna wachten op beter vaarweer.

Barrage achter de sluis ergens in Bretagne.JPGIn Arzal liggen we nog een paar dagen verwaaid, maar op de laatste dag van juli maken we dan toch echt ons debuut op de Atlantische Oceaan in de beruchte Golf van Biskaye. Het zijn prachtige tochten met rustig zomerweer. Indrukwekkend is de deining met hele lange, vlakke golven, ook bij weinig wind. De plaatsen waar we aanleggen zijn minder leuk. Het is er vergeven van de toeristen en het is ons niet helemaal duidelijk waar ze voor komen. In acht tochtjes varen we naar Royan en het begin van de Gironde. De Gironde en daarna de Garonne (54 km) vormen nog een pittige afsluiting van het ruime water. Het is getijdenwater met een constante en harde stroming (rond de 6 knopen) waar ook nog van alles in rond drijft. Opvallend is ook de modderbruine kleur van het water. Het bruine water van de Garonne.JPGIn Bordeaux is vreemd genoeg voor een zeiljacht vrijwel geen fatsoenlijke ligplaats te vinden. Vlak voor de kentering willen we de Pont de Pierre, een prachtige middeleeuwse boogjesbrug passeren. Aan de wild ronddraaiende kolken hadden we het al kunnen zien, we proberen het toch, worden bijna om onze as gedraaid en kunnen nog net onbeschadigd terug komen. Er branden ook rode lichten bij de brug, dus wachten tot ze uit gaan misschien. Dat blijkt alleen niet te gebeuren. Bij een lokale politieboot komen we er uiteindelijk achter dat we er inmiddels wel onder door moeten kunnen komen en dat de rode lichten altijd blijven branden. De stroming kent hier geen slack rond hoog en laag water en een langzame opbouw naar halftij zoals wij op het Wad gewend zijn, maar draait binnen een uur van hard heen naar hard terug. Weer iets geleerd… We zijn blij als we in Castets en Dorthe de eerste sluis weer passeren, alhoewel het natuurlijk wel leuk is om met de Crabber snelheden boven de 10 knopen te halen.

Vanaf hier varen we op het Canal latéral à la Garonne (194 km., 53 sluizen), een kanaal dat evenwijdig loopt aan de rivier zelf. Hier zijn automatische sluizen die je zelf moet bedienen. Zo’n 300 meter voor elke sluis draai ik dan aan een stang die boven het water hangt. Hiermee wordt de sluis voor ons geopend. Daarna varen we de sluis in, klimt Ron omhoog om de touwen om de bolders te doen en drukt dan op de knop om het schutten in werking te zetten. Daarna openen de deuren en varen we er weer uit. Vanaf Canal du Midi is er geen draaistang meer en stap ik voor de sluis af, loop door naar de sluis en druk op de knop. Sluis schutten stroomopwaarts Canal du Midi.JPGRon vaart de boot alleen de sluis in en samen leggen we dan aan. Al met al komen we best wat verschillende systemen tegen en het is dus zaak om steeds heel goed te kijken wat er voor sluis aan komt en wat de beste tactiek hierbij is. Bij een van de laatste sluizen stroomopwaarts gaat het toch fout. Het schutten gaat stroomopwaarts niet zachtzinnig en als de boot een beetje scheef komt te liggen ten opzichte van de sluiswand, kan ik de punt niet meer houden. Het resultaat: ons nieuwe LED toplicht aan diggelen. En de schrik goed in de benen. Maar verder gaat het gelukkig allemaal goed. Het Canal latéral à la Garonne is niet bepaald druk bevaren. Meestal gaan we alleen door de sluisjes en soms met een ander bootje samen.

Er wordt ons voorspeld dat Canal du Midi nog rustiger is. Niets blijkt echter minder waar. Canal du Midi is volledig gevuld met huurboten waarvan de bemanning totaal geen benul heeft van varen. Deze huurboten vormen voor ons een groter gevaar dan de sluizen zelf. Onze mast ligt plat en steekt achter zo’n twee meter uit. Bovendien zijn wij voorzien van een beperkt aantal stootwillen, dus kwetsbaar. De huurboten daarentegen zijn volledig onkwetsbaar gemaakt door een enorm aantal stootwillen en 3 dikke rubberen randen over de volle lengte van het schip. Bovendien zijn ze vergeleken met onze Crabber groot en zwaar. Het is echt ongelofelijk wat voor capriolen deze boten uithalen. Zelfs als ze op een recht stuk varen, raken ze soms helemaal van koers en varen dwars door de beschermde oevers van het beschermde werelderfgoed Canal du Midi. Huurboot op Canal Midi is de weg kwijt....JPGDe sluiswachters hebben wel begrip voor onze situatie en helpen waar mogelijk om de schade te beperken. We proberen het steeds zo te regelen dat wij als laatste de sluis in gaan, zodat wij geen stootkussen vormen als de huurboten zich elke keer opnieuw dwars in de sluis laten blazen door de wind die steeds achter ons zit. Het varen op Canal du Midi is hierdoor niet echt ontspannen. Zeilbootjes op weg naar de Middellandse Zee komen we nauwelijks tegen en ik kan mijn geluk niet op als we op 21 september in Sète naar de buitenhaven afslaan: verboden gebied voor de huurboten en het begin van de Middellandse Zee. In Sète blijven we een paar dagen liggen om de levering van ons nieuw bestelde toplicht af te wachten, wat lakbeschadigingen aan de mast bij te werken en natuurlijk de mast weer overeind te zetten. Onderhoud aan de mast in Sete.JPGEindelijk weer een echte zeilboot klaar voor het ruime water!

Na een maand tussen de sluizen varen is het altijd weer even spannend om de zee op te gaan zeker als die zee onbekend is. Onze zenuwen verdwijnen echter als sneeuw voor de volop schijnende zon als we voor de eerste keer het azuurblauwe water van de Middellandse Zee opvaren. Het is gewoon prachtig met heerlijk rustig weer erbij. Niet altijd gunstig voor het zeilen, maar wel om er weer even voorzichtig in te komen. We kijken onze ogen uit. We zien dolfijnen en een hoog opspringende tonijn. Het water is zo helder dat je meters diep kunt kijken en ook in de haven kun je vaak tot op de bodem kijken. Handig als je een deel van je koffiezetapparaat in het water laat vallen: even je bikini aan en opduiken maar. Wel een beetje fris, want alhoewel de haven maar zo’n 3 meter diep is, is dit even verder al wel honderden meters. Onze eerste stop is Saintes Maries de la Mer, een bedevaartsoord voor Roma. Heel toeristisch met veel opdringerige Roma, maar in de haven is het top. Daarna gaan we via Marseille en Cassis naar Île des Embiez. En zoals vaak zijn eilandjes mooi, heel mooi. Rustig, prachtige vergezichten en heerlijk wandelen tijdens een eerste herfststorm. Als we vertrekken op Île des Embiez passeren we Île Levant, waarop een marinebasis is gevestigd. Er liggen minstens vier marineschepen rondom het eiland. Als we het passeren lijkt er een soort raket te worden afgevuurd. We checken de kaart nogmaals: is hier soms sprake van een verboden gebied? Maar nee, niks van te zien. Dan komt er ineens een snelle boot langszij met twee zeer vriendelijke Italianen. Of we zo vriendelijk willen zijn onze koers 1 mijl naar het noorden te verleggen? “For our own safety”. Slik… Snel wijken we uit en zetten wat gas bij. Nog voordat we het aangegeven punt bereiken, wordt er opnieuw een raket afgeschoten. Even later komt de snelle boot alweer langszij om te vertellen dat de oefening voorbij is en er weer “free navigation” is.

Port Cros.JPG
Île de Port-Cros

Na Île des Embiez bezoeken we nog twee eilandjes: Île de Porquerolles en Île de Port-Cros. Vooral het laatste is paradijselijk en gezien de tijd van het jaar al niet meer te druk. Echt genieten!

Naast de eilanden zijn vooral de steden indrukwekkend mooi: Marseille, Nice en vooral Genua. De sfeer is geweldig en de gebouwen en hoge, smalle steegjes zijn prachtig. Met de boot liggen we steeds op de mooiste plek van de stad: in de zogenaamde Vieux Port of Porto Antico midden in het oude centrum. Houten vissersbootjes in de haven van Nice.JPGOok de kust is prachtig om langs te varen: bergachtig met steeds andere kleuren en vormen en daar tegenaan de pastelkleurige huisjes van de dorpen en stadjes. Maar je ziet ook de schade van de grote bosbranden die er in juni zijn geweest. Dat hangt vast ook samen met het vrijwel totale gebrek aan regen hier. Zowel in Frankrijk als Italië zijn er nog steeds de enthousiaste reacties van voorbijgangers op onze Crabber. ‘Bella Barca!’ heet dat in Italië. Sommige mensen komen er speciaal naar toe om te kijken en vragen te stellen. Traditionele scheepjes zie je ook heel weinig aan de Middellandse Zee, dus we vallen wel op. Als we dan vertellen met de boot uit Holland gekomen te zijn, kan het echt niet meer stuk!

Miramar, 1e stop in Italie
Miramar, onze eerste stop in Italie

Italië is óók weer even wennen. Waren we net een beetje thuis in Frankrijk en het Frans, moeten we nu weer opnieuw beginnen met inburgeren… In het begin loopt het wat stroef, veel papieren die worden gevraagd, beetje streng, maar dat verwatert gelukkig alweer snel. Italië is wat slordiger, maar ook losser. De zon schijnt hier altijd en dat merk je aan de mensen. Het leven speelt zich nog steeds grotendeels buiten af, maar de eerste tekenen van slechter weer dienen zich ook aan. We gaan ons langzaamaan klaar maken voor een winterstop. Op naar een nieuw vaarjaar, op naar Griekenland!

© Matty Lupker 5 november 2017

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s