Follow the sun, deel 2 – De kop is eraf!

Donderdag 13 april 2017 is de grote dag: we worden voor de laatste keer wakker in ons droomhuis aan de Piet Heinstraat in Nijmegen. De matrassen liggen op de grond in de woonkamer. Het bed is al gedemonteerd. ‘s Ochtends om half 9 gaat de bel.

Het is Maria, een goeie vriendin, die samen met wat hulptroepen, de laatste inboedel op komt halen voor Mary, een lesbische vluchtelinge uit Ghana. Bed, matrassen, fiets en nog wat keukeninventaris verdwijnen in een vrachtwagentje. 2017-04-13 08.33.19.jpgHalverwege het sjouwen vertrekt Ron naar zijn laatste werkdag. Ik blijf, na een kop koffie met Maria, alleen achter om de rest van de spullen in te pakken en het huis te poetsen. Eind van de ochtend komt Ron gelukkig alweer thuis, overladen met cadeautjes net als met zijn afscheidsfeestje vorige week. Samen laden we onze overgebleven bezittingen in de auto. Het past allemaal maar net. Om 13:00 uur staan de nieuwe bewoners en de beide makelaars voor de deur voor de inspectie van het huis. Als dat is afgerond, is het afscheid definitief. Op weg naar de notaris drinken we nog een kop koffie bij de buurman en een biertje op het terras. Na de officiële overdracht lopen we terug naar onze auto met spullen die nog bij het huis staat geparkeerd, dat inmiddels niet meer ons huis is. Ik ga naar de wc bij ons voormalig stamcafé, want ‘thuis’ kan dat niet meer. Om 17:00 stappen we in de auto en rijden de stad uit waar we het grootste deel van ons leven hebben gewoond.

2017-04-09 08.18.09.jpgs Avonds arriveren we bij Waddeninzicht, waar onze Janna in het kleine haventje voor de winterstalling ligt. We zijn drie dagen bezig om alle spullen enigszins georganiseerd in de Crabber te krijgen en andere zaken te regelen. Onze auto breng ik naar Buitenpost, want die is verkocht aan de garage daar. Ze zijn zo vriendelijk om me weer terug te brengen naar Kollum. De nieuw geleverde zeilen blijken van alles te mankeren. Tot drie keer toe komt de zeilmaker een zeil ophalen en weer terugbrengen. 2017-04-18 19.15.30.jpgEn daar zal het niet bij blijven… Het is bijna een week later als we vanuit de jachthaven van Oostmahorn naar Schiermonnikoog vertrekken. Het is koud maar zonnig met een mooi zeilwindje. De eerste weken schiet het varen door het slechte weer nog niet echt op. Het geeft niks, want er is ook nog een boel te regelen: boot organiseren, verzekeringen regelen, klusjes doen etc. Het laatste waddeneiland, Texel, slaan we daarom maar over en 5 mei varen we het zoete water op naar Makkum. Vanaf nu gaat het allemaal iets sneller. Via IJsselmeer en staande mastroute motoren we grotendeels naar Zeeland. Twee weken later varen we weer op zout water en gaan bij de Roompotsluizen de Noordzee op. Via Cadzand, Blankenberghe en Nieuwpoort hoppen we naar onze eerste Franse haven: Duinkerken. 28 Mei komen we aan bij de haven van Calais, waar de grote veerboten naar en van Engeland af en aan varen. De havenlichten zijn groen-wit-groen, waardoor je zou denken dat je door mag varen. Volgens de International Port Traffic Signals betekent dit echter: eenrichtingsverkeer en alleen het vaartuig dat toestemming heeft gekregen mag doorvaren. De veerboten blijven maar komen en gaan en de lichten blijven groen-wit-groen, dus er zit niets anders op dan zelf de port control op te roepen via de marifoon. Gelukkig kan dat hier ook in het Engels en we krijgen toestemming om na de volgende inkomende veerboot binnen te varen. ‘s Middags drinken we biertjes op het terras en gaan lekker uit eten om de verjaardag van Ron te vieren. Via Boulogne sur Mer belanden we vervolgens in St. Valery sur Somme, waar we ruim een week blijven liggen. Deels gedwongen door het weer, maar ook een welkome vaarpauze om even bij te komen van alle nieuwe ervaringen. St. Valery sur Somme ligt in een soort waddenbaai, die bij laag water grotendeels droogvalt. Een mooie omgeving om in te wandelen. In het pittoreske stadje zijn vooral in het weekend veel dagjesmensen te vinden, die zich in een mooi oud, maar weinig duurzaam kolengestookt treintje om de Somme baai heen laten rijden. Vanaf 10 juni varen we weer verder via Dieppe, Fecamp en Le Havre langs de prachtige krijtrotskusten van Haute Normandië.

Fecamp haveningang.JPG
Haveningang Fecamp

Intussen is het prachtig zomerweer geworden met een gunstige wind om verder te varen. En dat doen we dus ook. Via Ouistreham, een heel knus en beschut haventje met een gezellig terras en restaurant erbij, varen we in prachtig weer naar Port en Bessin. De haven is daar afgesloten door een brug en een keersluis. De enige manier om binnen te komen is de sluiswachter op te bellen ‘en français’ te melden dat we voor de brug liggen en graag de haven in zouden willen varen. De brugwachter is gelukkig snel van begrip en laat ons vriendelijk weten dat hij er ‘tout à l’heure’ aankomt. Tien minuten later liggen we als enige schip aan de korte gastensteiger van Port en Bessin, druk gadegeslagen en gefotografeerd door alle passerende toeristen. Onze Crabber doet het ook in Frankrijk erg goed aan de kade. De keersluis in Port en Bessin voorkomt dat de haven bij laag water helemaal leegloopt. Vanaf hier zullen we dit vaker tegenkomen. Het is een extra punt om rekening mee te houden bij de tochtplanning: vertrek is dan namelijk alleen mogelijk 2 à 3 uur rondom hoog water. Wil je op een ander tijdstip vertrekken, dan moet je vast buiten de sluis gaan liggen. Creativiteit is hierbij soms vereist, want er is niet altijd een wachtsteiger buiten de sluis.

St. Vaast scheepstimmerman.JPG
Scheepstimmerman in St. Vaast La Hogue

De volgende dag varen we naar St. Vaast La Hogue, een prachtige baai om aan te komen met een middeleeuws bouwwerk op een aangrenzend eilandje en grote, aangelegde oestervelden, die zich pas blootgeven bij laag water. We moeten ankeren om te wachten tot we de haven in kunnen. De eerste keer sinds we vertrokken zijn en dat is best spannend op onbekend, rotsig terrein en met de nodige stroming. Maar alles gaat goed en eenmaal voor anker liggen we heerlijk rustig.

Cherbourg eerste palmen.JPG
Cherbourg: de eerste palmen!

Een paar dagen later varen we door naar Cherbourg en ondanks vrijwel windstil weer is dat best een bonkig tochtje. Het is goed te merken dat de invloed van de stroming steeds groter wordt. Daar komt bij dat we geregeld kapen passeren, die ook zorgen voor speciale golfeffecten. Afstand houden is daarbij het devies. Maar echt zenuwachtig worden we natuurlijk pas als we de tocht van Cherbourg naar Alderney gaan plannen, waarbij we zowel Cap de la Hague als de beruchte ‘Race van Alderney’ moeten passeren. In de Race van Alderney zijn stroomsnelheden mogelijk tot 10 knopen bij springtij. En het is springtij op de dag dat wij gaan varen. De goede voorbereiding werpt gelukkig zijn vruchten af, al verloopt de aanloop van Braye Harbour diagonaal door de sterke dwarsstroom. Alderney is de eerste van de in onze ogen paradijselijke kanaaleilanden: palmen, prachtige baaien en rotskusten en wij zijn ineens in Engeland. Het is ook onze eerste overnachting aan een mooring. Ondanks weinig wind staat er rond hoog water toch veel deining in de baai, dus echt lekker slapen is het niet. ‘s Ochtends hebben we een wandeling gemaakt langs de kliffen naar een rots voor de kust waar zo’n 12.000 Jan van Genten bivakkeren. Prachtig om te zien. Onderweg waren we deze vogels al vaker tegengekomen, maar niet in zulke getalen. Als we terug komen, blijken we nog iets sneller te moeten vertrekken naar Guernsey dan we zelf hadden uitgerekend. We roeien snel terug in de bijboot en maken alles klaar voor vertrek. De kortste weg is de spannende route door de Swinge met volgens de Vaarwijzer “ijzingwekkende stroomrafelingen en enkele scherpe rotsen op kielniveau aan beide zijden van de doorvaart”.

Alderney stroming
Stroming bij Alderney

Volgens de havenmeester vormt dit bij goed zicht en het juiste tijdstip van vertrek echter geen probleem. We komen wel een paar keer terecht in vreemde stroomeffecten, waarbij de boot ineens door modder lijkt te varen of de punt bijna wordt omgeduwd. Je ziet het aan de aparte golfpatronen of juist het tegenovergestelde: een cirkel volledig vlak water in een verder rustig golvende zee. Op zulke momenten voelen we ons heel klein in onze Crabber. In Guernsey moeten we ook weer wachten tot er voldoende water boven de drempel van de jachthaven van St. Peter Port staat. Guernsey is één van de grotere kanaaleilanden, waar veel te doen is en je ook prachtig langs de kliffen kunt wandelen. Maar ons hart gaat toch sneller kloppen van Herm en Sark. Op Herm liggen we in een heel klein droogvallend haventje, waar je je boot voor en achter aan roestige kettingen die aan de kade hangen moet vastmaken.

Haventje van Herm
Het haventje van Herm

Op het registratieformulier dat we in moeten vullen staat nadrukkelijk vermeld dat dit allemaal geheel op eigen risico is. We liggen er echter heerlijk rustig en wandelen over het kleine eiland (0,5 x 1 km groot). Twee dagen later varen we laat in de middag naar Sark en gaan aan een mooring liggen in een baai aan de westkant. ‘s Avonds roeien we naar het eiland en lopen we over het vrijwel uitgestorven eiland te zoeken naar een restaurantje. Onverwacht vinden we ‘Nicole’s’, waar we heerlijk eten op een gezellig en drukbezocht grasterras. Na een redelijke eerste nachtrust aan de mooring zijn we het grootste deel van de dag aan boord en genieten van het prachtige uitzicht om ons heen. Het lijkt wel alsof we in een boek wonen. Ankerbaai SarkWe hadden allebei nooit gedacht dat we al zo snel op zo’n paradijselijke plek terecht zouden komen en kijken onze ogen uit. Aan het einde van de middag verlaten we dan toch de boot en wandelen naar Little Sark, een klein schiereilandje dat vastzit aan Sark. Sark is helemaal autovrij en er zijn geen verharde wegen. De mensen die er wonen zijn allemaal een beetje apart. Zo komen we halverwege onze wandeling ongemerkt terecht op privé terrein en keren om. Er staat een gebruinde, vrijwel tandeloze, sigaar rokende man in de tuin te werken en we spreken hem aan. “Private propertie? No, they don’t have that on Sark.” Hij wijst ons hoe we over de door hekjes afgesloten velden langs de kust naar Port Gorey kunnen lopen en vandaar terug naar het dorp. “As long as we close the gates behind us”. Er bekruipt ons enige twijfel als hij het gesprek beëindigt met de opmerking dat hij dit pad zelf nog nooit heeft gelopen. Sark ankerbaai bij zonsondergangWe nemen de gok en met enig zoekwerk slingeren we over prachtige klifpaden langs de kust en terug naar het dorp, waar we nogmaals bij ‘Nicole’s’ eten. De volgende dagen wordt ons paradijs enigszins verstoord door deining in onze ankerbaai. Omdat de wind van oost naar west gaat draaien, gaan we in een andere ankerbaai liggen. Een paar uur later nogmaals, want de wind blijkt toch weer meer noord dan west. Hier liggen we voor het eerst een nacht achter ons eigen anker. Het mag allemaal niet baten. De deining zorgt twee nachten voor een rollende boot en een in de zwaardkast bonkend midzwaard. Door het gebrek aan nachtrust worden we allebei wat moe en prikkelbaar. We willen door naar Jersey, maar moeten wachten op de juiste weersomstandigheden. Na drie nachten in een ankerbaai komen we uiteindelijk moe en vies in St. Helier, Jersey, aan. Hier maken we schoon schip: drie wassen draaien, boodschappen halen, tanken en lekker rustig slapen aan de steiger. Jersey zelf doet ons niet veel. Twee dagen later varen we door naar St. Malo en keren we terug in Frankrijk. De kanaaleilanden hebben op ons een onuitwisbare indruk gemaakt en zijn het absolute hoogtepunt van onze reis tot nu toe. Het is echter ook een veeleisend vaargebied, waar bij relatief weinig wind al een flinke golfslag kan staan en waar elke tocht gedetailleerd voorbereid moet worden. De tijd voor rustiger vaarwater is aangebroken…

© Matty Lupker 11 juli 2017

Advertenties

One thought on “Follow the sun, deel 2 – De kop is eraf!”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s